Dinsdag 2 januari 2018

ROOSENDAAL GAAT JAZZY HET NIEUWE JAAR IN

Een goed glas champagne bij binnenkomst en bij het verlaten van de grote zaal constateren dat gastheer Mon Puttiger alle glazen weer goed gevuld heeft klaargezet voor het (uitgaande en uitgelaten) publiek. Er was kortom een slechtere manier denkbaar om 2018 te beginnen. Voor de zevende keer al weer opende De Kring de tweede helft van het programmatische seizoen met een Nieuwjaarsconcert, even zo veel keren verzorgd en vorm gegeven door het Roosendaals Symfonie Orkest.  Was de grote zaal bij het experimentele ‘geboortejaar’ amper voor de helft gevuld, deze keer waren de rijen benedengronds vrijwel gesloten. Als die groei in publieke belangstelling doorzet, en wie twijfelt daaraan, zal in 2019 ook het balkon bij het concert ‘getrokken’ moeten worden. Nu was de eerste verdieping nog volledig het domein van enkele dolende fotografen, maar dat is volgend jaar zo goed als zeker verleden tijd.
Het RSO spant zich elk jaar weer in om een ander cachet aan deze officieuze nieuwjaarsreceptie te geven.  ‘Maar ieder jaar streven we naar een licht verteerbaar programma. Vorig jaar was het thema ‘Classic meets Pop, nu gaat u ervaren wat er voor klanken op het podium ontstaan als de paden van de klassieke- en de jazzmuziek elkaar kruisen onder het motto ‘Classic meets Jazz’, aldus voorzitter Johan Henken in zijn bescheiden openingswoord. Daarmee had de preses niets te veel gezegd. Dankzij de medewerking van Bill Bounders Orchestra swingde het uit drie gezelschappen samengestelde orkest (Symfonieorkest Jacob Obrecht was net als vorig jaar ook van de partij) als nooit tevoren. ‘Jazz met een vleugje klassiek’ was dan ook een meer voor de hand liggende aanduiding geweest voor het eerste deel van het programma, dat een groot aantal jazzstanderds bevatte. Pas bij ‘Do-Re-Mi’, een van de bekendste stukken uit ‘The Sound of Music’ kregen de strijkers weer de vertrouwde overhand. Bij de uitvoering deze compositie van Richard Rodgers gaan mijn gedachten altijd naar die onvergetelijke vertolking van Andy Williams, Bobby Darin en Eddie Fisher uit ‘This is the Life Show’, vereeuwigd op 10 januari 1966. Eddie Fisher haalt alles uit de kast om gastheer Andy Williams en de wat balsturige Bobby Darin een nieuw liedje te leren, wat wonderwel goed lukt. Ruim een halve eeuw later is deze uitvoering nog steeds een genot voor oog en oor. Elk gebaartje, elke noot is tot de perfectie ingestudeerd. Kijk maar eens op youtube! Geen van de heren is helaas nog onder ons, maar de sympathieke zangeres Carmen Hack die deze middag dienst deed in de garderobe van De Kring had bij deze orkestrale uitvoering een welkome versterking geweest. Aansluitend had ze gewoon op het podium kunnen blijven staan om de selectie uit ‘Les Miserables’ (I dreamed a dream, Do you here the simple sing) een gevoelige verdieping te geven. Een ideetje voor 2019 misschien als het thema dan wellicht ‘Classic Meets Musical’ is. Het gehele concert stond onder leiding van Martyn Smits. Gepokt en gemazeld verschiet hij inmiddels niet meer van kleur, vanwege het steeds wisselende karakter van het programma wisselde hij wel enkele keren van jasje. Dat laatste zilverkleurige exemplaar stond hem overigens bijzonder goed. Met de laatste wissel van het dirigentenjasje keerde het orkest ook weer terug naar de jazz. Toen de klanken van ‘Sweet Georgia Brown’ verstomd waren, besloot Martyn Smits tot een toegift, een regelrechte aansporing om het komende (voor)jaar ‘New York New York’ te bezoeken. Frank Sinatra deed dat een dag eerder al postuum in het hartje van de metropool die nooit gaat slapen. Natuurlijk beleeft iedere bezoeker een concert op zijn eigen wijze, ik keek echter wel vreemd op toen mijn buurvrouw besloot deze tijd te ‘benutten’ met het openslaan van een boek, type dikke pil, om het niet meer weg te leggen voordat het geheel gedaan was op het podium. Vriendlief zat tegelijkertijd driftig op zijn tabletje te scrollen. Ik mag hopen dat 2018 tevens het jaar wordt waarin deze ondingen voorgoed uit de theaterzalen verbannen worden, want dit ‘gebruik’ is strijdig met alle beschaafde normen en waarden die zo lang gangbaar zijn geweest in de schone wereld van de podiumcultuur!  Een nieuwjaarstoespraak van directeur/bestuurder Jan-Hein Sloesen, waarin wordt verkondigd welke mooie voorstellingen en overige activiteiten het publiek in het resterende deel van het theaterseizoen kan verwachten, lijkt mij eveneens een nuttige aanvulling op deze niet meer weg te denken nieuwjaarstraditie in De Kring.
Nieuwjaarsconcert – Roosendaals Symfonie Orkest, Symfonieorkest Jacob Obrecht en Bill Bounders Orchestra. Gezien door Jaap Pleij op 1 januari 2018 in de grote zaal van De Kring. Dit concert wordt ‘herhaald’ op 14 januari in De Stoelemat in Bergen op Zoom, aanvang eveneens 15.00 uur.