R  E  C  E  N  T



Maandag 23 april

WAT IS EEN PASSENDE NAAM VOOR ROOSENDAALSE EILANDJE?

Dagblad Trouw heeft onlangs een discussie aangezwengeld om het naamloze eilandje middenin de hoekige Hofvijver grenzend aan het Haagse Binnenhof van een passende naam te voorzien. Volgens Trouw is het eiland sowieso omgeven met raadsels. Eigenlijk is het een opgedirkt duinmeer dat nog altijd vanuit Kijkduin wordt gevoed door de Haagse Beek.  Vast staat ook dat het eiland pas later is ontstaan. Op vroege tekeningen en schilderingen ontbreekt het lapje grond.


Zondag 22 april

SCHILDERIJ SCHELTEMA TALISMAN VOOR VRIJWILLIGERS

Wederom mocht Cor Verbogt in zijn hoedanigheid als voorzitter van het comité ‘Roosendaal 750 Jaar’  zondag een cadeau in ontvangst nemen. Als onderdeel van het jaarlijkse Feest voor de Vrijwilligers, dat deze keer in De Kring werd gehouden, werd een talisman in het leven geroepen, bestaande uit een schilderij van galeriehouder en cultuurprijswinnaar 2016, Benjamin Scheltema. Het betreft hier een zogeheten ‘doorgeefschilderij’, dat elk jaar aan een wisselende vereniging of instelling in beheer wordt gegeven. ‘Roosendaal 750 Jaar’ mag als eerste als zodanig optreden.


Zaterdag 21 april

ULRIKE QUADE COMPANY DOET COCO CHANEL GEEN RECHT

De korte duur van de voorstelling (amper een uur) ‘Coco Chanel’  door Ulrike Quade Company (UQC) stemde me bij voorbaat al somber. Hoe kun je iemand met zo’n rijk verleden en een leven dat bol stond van mysteries nu binnen zestig minuten op een volwaardige manier belichten. Dat lukte UQC dus niet. Sterker nog, na afloop van de voorstelling in De Kring dreef de vraag boven die De Volkskrant ook al publiekelijk stelde: Wat wil UQC met deze productie nu precies duidelijk maken over de Franse modeontwerper? De ten tonele gevoerde poppencreaties oogden fascinerend en stijlvol, maar de boodschap – voor zover aanwezig-  wisten ze niet over te brengen. De vormgeving en met name het tot in detail natuurgetrouwe decor maakten echter veel zo niet alles goed.


Vrijdag 20 april

PUBLIEK WAS NIET "LUCKY" BIJ JEROEN VAN MERWIJK

Beste meneer Van Merwijk, een dergelijke prachtverzameling liedteksten met uw arrogante  zelfverheerlijkende verhaaltjes is te goed voor een afscheid. Dat maakt de fantoompijn te groot. U zou eigenlijk een programma vol bagger moeten maken. Zodat we kunnen verzuchten: ‘Goddank, die stopt’. Met die woorden nam Ruud Buurman, de grote man achter de Theaterkrant op Internet, vijf jaar geleden afscheid van Jeroen van Merwijk als podiumartiest. Van ‘volle zalen’ heeft Van Merwijk nooit ‘last’ gehad, maar als het publiek helemaal niet meer komt, dan heb je als artiest een groot probleem, want volle zalen is nu net het ultieme doel van iedere schouwburgdirecteur. 


Donderdag 19 april

AMUSANTE WANDELING DOOR ROERIG MUZIKANTENBESTAAN

De seks en drugs liet hij maar achterwege, anders had de voorstelling ‘Seks & Drugs & Rot & Roll’ ongetwijfeld tot na middernacht geduurd. Maar met bijna drie uur zuivere speeltijd scoorde Jan Rot ook in kwantitatief opzicht een ruime voldoende in De Kring. In zijn meest openhartige programma tot nu toe gunde de hertaler pur sang zijn publiek een ruime inkijk in zijn persoonlijke historie als muzikant, toegespitst op de jaren tachtig. ‘Rot en Roll’ bood voldoende wetenswaardigheden en succesnummers om de bezoekers constant bij de les te houden.  Zelfs als zijn stemgeluid wat hees klinkt, zijn al zijn ludieke uitvoeringen van bekende popnummers van weleer het beluisteren meer dan waard. 


Woensdag 18 april

ERNST DANIËL SMID STAAT OOK ALS ACTEUR ZIJN MANNETJE

De directie van De Kring en met name de programmeurs van de dinsdagmiddagreeks werden onlangs onaangenaam verrast door het bericht dat de voor dinsdag 17 april geprogrammeerde voorstelling ‘What Lovers Do’ wegens ziekte van Peter Faber niet door kon gaan. Niet bekend is hoe ernstig het met Faber is gesteld. In de zomermaanden zou hij voor een commerciële televisiezender samen met Willebrord Frequin, Barry Stevens en Gerard Cox op reis gaan om diverse plekjes op de aardbol te bezoeken waar het viertal tot op heden niet aan toegekomen is. Tijdens ‘Kunstmin Live’ in Dordrecht met Gerard Cox als hoofdgast  zei de oer-Rotterdammer reikhalzend naar dit bijzondere uitstapje uit te zien. De vraag is of de reis inmiddels gecanceld is of dat er een vervanger voor Faber wordt gezocht.


Woensdag 18 april

GEEN LEUKERE SPORT DAN ZOLDERS OPRUIMEN

‘Filosofie van de duurloop’. In dit boek beschrijft Mark Rowland hoe hij op zijn 48e zonder speciale voorbereidingen aan zijn eerste marathon begon. Niet iedereen is daarvoor in de wieg gelegd. Maar je hoeft slechts tegen het naderen van de avond om je heen te kijken en je ziet opvallend veel mensen die net voor of net na het avondmaal de loopsport beoefenen. Gezeten op de fiets moet je letterlijk aan deze hollende landgenoten voorbij gaan, want het voetpad is kennelijk als ondergrond niet geschikt om de meest effectieve meters te maken.


Zondag 15 april

GEDACHTENWERELD PIETER JOUKE IS EEN GROTE MARTELGANG

‘Spijt hebben van’ is een emotie waar ik zelden last van heb. Niet dat ik nooit ergens spijt van heb, maar omdat je wat eenmaal geschied is toch niet meer kunt terugdraaien, ervaar ik  ‘spijt hebben’ doorgaans als een zinloze tijdverspilling.  Zaterdagavond echter betreurde ik het al snel dat ik in de kleine- in plaats van de grote zaal van De Kring had plaats genomen. ‘Ik zou nu lekker bij Herman van Veen kunnen zitten’, dacht ik al na slechts vijf minuten Pieter Jouke aan het ‘werk’ te hebben gezien. Als ik toen had geweten dat hij ons bijna twee uur in gijzeling zou houden, was ik waarschijnlijk gillend van ellende weggelopen. Want je hebt slechte cabaretiers, en je hebt slechte en stomvervelende cabaretiers. Jouke valt wat mij betreft in deze buitencategorie.


Zaterdag 14 april

HEERLIJK WEGDROMEN BIJ "CANTARE TRICOLORE BELLA ITALIA"

De Italianen mogen dan volgens een artikel in dagblad Trouw alles uit de kast halen om hun eigen land financieel kapot te maken, ze hebben de wereld wel een pracht aan ballads geschonken. Die culturele erfenis werd donderdag in De Maagd, gegoten in een prettig en luchtig jasje, nog eens keurig op een rijtje gezet in een programma met de alles omvattende noemer ‘Cantare Tricolore Bella Italia’. Zo ‘bella’ heeft Italië zich nog maar zelden aan de wereld getoond.


Vrijdag 13 april

GERARD COX EN JOKE BRUIJS WEER SAMEN IN EEN TV-SERIE?

Net als bij Richard Groenendijk was de belangstelling voor de Kunstmin Live talkshow met Gerard Cox in Dordrecht zo groot dat de organisatie zich woensdag 11 april genoodzaakt zag uit te wijken naar het podium van de grote zaal. ‘Dat gaat niet ten koste van de intimiteit van de theatertalkshow, aangezien het volledige theatercafé, zoals dat elke tweede woensdagavond van de maand in de kleine zaal wordt opgebouwd nu volledig wordt verplaatst naar het podium van de grote zaal. Het publiek zit tijdens de slotaflevering van dit seizoen dus zelf niet in de zaal, maar kijkt vanuit het podium uit op een mooi uitgelichte lege, maar sprookjesachtige zaal achter het grote beeldscherm met daarvoor het podium waar journalist Kees Thies en theatermaakster Marjolein Meijers hun gast Gerard Cox interviewen’, zo werden de bezoekers vooraf gerustgesteld. 


Woensdag 11 april

POSTHOORN SCHREEUWT OM HORECAVOORZIENING

Tijdens een van mijn stadsverkenningen belandde ik dinsdagmiddag via de Langendijksestraat bij de Posthoorn, tevens de entrée van de Rucphense bossen. Omdat het nogal wat tijd vergde om dat punt te bereiken, zat een nadere verkenning van het gebied er deze middag niet in. Het probleem is dat je eigenlijk met de fiets moet gaan om bij de Posthoorn te komen. Maar eenmaal gearriveerd kun je vanwege de slechte staat van de landweggetjes die door het bos voeren voor verdere verplaatsing geen gebruik maken van de fiets. Althans, indien je niet het risico op een lekke band wil lopen, wat met een gewone huis-tuin-en-keukenfiets ongetwijfeld het geval zal zijn. Te voet is de beste manier, maar waar laat je dan je fiets. Met fiets aan de hand is ook weer zowat. 


Zondag 8 april

WILLEM-ALEXANDER IS ONGETWIJFELD BLIJ DAT HIJ HET WEL GEDAAN HEEFT

Kort voor zijn overlijden schreef emeritus hoogleraar Cultuurwetenschappen, toneelcriticus en letterkundige Hans van den Bergh een uiterst onderhoudend boekje met als titel ‘Doe het niet, Alex!’. Een boek dat in zijn optie eigenlijk alleen bestemd was voor Willem-Alexander in hoogsteigen persoon, want Van den Bergh bestempelde zijn geschrift als ‘een ultieme waarschuwing aan zijn adres om zich nog op het nippertje te onttrekken aan zijn noodlot’. Maar omdat de firma Meulenhoff één gedrukt exemplaar niet bepaald winstgevend achtte, is in overleg besloten het boek ook beschikbaar te stellen aan de geïnteresseerde buitenstaander. Niet bekend is of het ultieme doelwit, Willem-Alexander dus, kennis heeft genomen van dit goedbedoelde advies. Hij heeft zich er in ieder geval niets van aangetrokken, want hij heeft het niet alleen wel gedaan, maar beleeft volgens historicus Han van Bree juist uitermate veel genoegen en plezier aan de functie die hem bij geboorte reeds in de schoot werd geworpen.


Zondag 8 april

MARTIJN KONING ZELFS VOOR Z'N MICROFOON ONNAVOLGBAAR

Aanvankelijk was de grote zaal van De Kring zaterdagavond gereserveerd voor ‘An enchanted evening with Mirusia’. Vorig seizoen kon het publiek in Roosendaal voor het eerst kennismaken met deze Australische zangeres van Nederlandse afkomst, die groot is geworden in het muzikale circus van Andre Rieu. Helaas werd de mogelijkheid om de kennismaking met deze charmante, blonde vrouw verder te verdiepen gedwarsboomd door een zwangerschap. Een onverwachte neem ik aan, want het geldt in de artiestenwereld als zeer onprofessioneel, zeg maar ‘not done’, om een nieuwe wereldburger midden in een lange tournee te plannen. Geen hartverscheurende versie van ‘Feed the Birds’ (uit de musical Mary Poppins) dus deze avond.


Zaterdag 7 april

FRANS DE JONG KREEG MIJ WARM VOOR DE COMPUTER

Toen ik me op Koninginnedag nog welkom voelde tijdens de officiële ontvangst van de gedecoreerden in het Raadhuis maakte ik onder het genot van een rozenbittertje steevast een praatje met ‘ons’ voormalig Eerste Kamerlid Frans de Jong. Als geen ander kon hij boeiend vertellen over de Haagse sores van weleer, en je hoefde maar een voormalig politiek kopstuk uit de tijd van huisje-wel-tevree te noemen of De Jong schudde wel een smakelijke anekdote over het betrokken lijdend voorwerp uit zijn mouw. Ondanks zijn hoge leeftijd pikte hij ieder woord uit de conversatie nog moeiteloos op en uit zijn wijze woorden bleek telkens weer dat hij de politiek nog tot op de krant van vandaag volgde. Dat ik hem een keer abusievelijk aansprak met ‘meneer Frans de Clerq’  deerde hem in het geheel niet. ‘Ik wou dat ik zo kon dichten als hij’, ging hij er meteen met een gebbetje overheen.


Zaterdag 7 april

MAARTJE EN KINE MOETEN UITSLUITEND MUZIKAAL VIBREREN

Keiharde conclusie na het zien van ‘Vibrato’ in de kleine zaal van De Kring. Maartje en Kine zijn niet leuk. Wanneer ze die niet bestaande kant van hun talent proberen te etaleren, gaat het geheid mis. Dat was enkele jaren geleden al duidelijk te merken toen ze om nooit opgehelderde redenen werden aangezocht om het programma ‘KringProef’ in De Kring te presenteren. Maar niet getreurd. Muzikaal staat het damesduo als een huis. In ‘Vibrato’ onderzoeken ze waarom de wereld zo heftig vibreert. Zo lang Maartje en Kine dicht bij de muziek blijven, is er niets aan de hand. Maar het gaat faliekant mis als ze trachten leuk te zijn ten koste van Thierry Bodet (we weten inmiddels wel dat dit een eigenaardig soort plasser is, JP)  en de interactie aangaan met het publiek.


Zaterdag 7 april

GEEN ENKELE CHEMIE TUSSEN KARIN BRUERS EN NOL HAVENS

Even dacht ik dat het om de Roosendaalse wethouder Toine Theunis en VLP-voorman Arwen van Gestel ging toen Karin Bruers en Nol Havens donderdag in De Kring al boksend het podium op kwamen als flitsende start van het theaterprogramma ‘Bruers haalt uit’. Bruers had een soortgelijke uppercut in huis die Theunis als informateur al heeft uitgedeeld aan zijn politieke tegenstrever die hij koste wat kost buiten de coalitie wil houden.


Vrijdag 6 april

PVC BETREURT SLUITING KOOPJESHAL

Het bericht dat de Koopjeshal per 1 mei officieel de deuren sluit van het pand aan de Westelijke Havendijk komt gezien de snelle teloorgang niet bepaald als een verrassing, maar de sluiting van mijn favoriete winkel in Roosendaal stemt me natuurlijk wel uiterst verdrietig. Vanwege de grote betrokkenheid van de PVC bij eventuele alternatieve huisvesting heb ik dit bericht net als wethouder Toine Theunis uit eerste hand mogen ontvangen.  Het pand verkeert in een dermate slechte staat dat sluiting volgens adjunct-directeur Pascal de Klerk van Saver onontkoombaar was.  Zo zaten er gaten in het dak, waardoor het constant tochtte in het pand en dat kwam het werkplezier van de medewerkers niet bepaald ten goede.


Donderdag 5 april

MOTORBLOK VELT VLP AL SNEL MET EEN UPPERCUT

Achteraf bezien waren de bokshandschoenen die we van de organisatie moesten aantrekken bij het voorgesprek over het grote slotdebat in De Kring niet van symboliek ontbloot. Geheel in de lijn van de landelijke politiek hebben Roosendaalse Lijst, CDA en VVD stilzwijgend een motorblokcombinatie gevormd, waarbij het alleen maar de vraag is welke partij daar als vierde coalitiepartner bij mag aanschuiven. Vier jaar geleden werd de PvdA zonder enige hesitatie ingeruild voor de Socialistische Partij (SP). Nu de rook van de door Toine Theunis geleidde informatiebesprekingen is afgerond, blijkt dat de SP op zijn beurt plaats moet maken voor GroenLinks.


Maandag 2 april

IEDERE OPMERKING VAN PETER PANNEKOEK IS RAAK

Na het middelmatige voorstellinkje van Benjamin van der Velden begon ik me in gemoede af te vragen of ik dit seizoen nog wel een sterke cabaretvoorstelling voorgeschoteld zou krijgen in de kleine zaal van De Kring. Gelukkig blijkt een dag later al dat mijn verzuchting iets te voorbarig was. Zijn Mark Zuckerberg-achtige verschijning is verre van imposant, maar wat Peter Pannekoek in zijn nieuwe solovoorstelling ‘Later was alles beter’ te melden heeft, boeit van de eerste tot de laatste seconde. Ik durf rustig te stellen dat dit een van de sterkste cabaretvoorstellingen van het seizoen is. Vrijwel elke opmerking is raak in deze voorstelling. En die schaarse oneliners die hun doel missen, zijn op zich toch humoristisch genoeg om gehandhaafd te blijven in de show.