RECENT TOEGEVOEGD



Zondag 21 januari

THEUNIS EERSTE GEKOZEN BURGEMEESTER IN ROOSENDAAL?

Op 9 februari 2005 reisde ik als radioverslaggever mee in de bus die de toenmalige minister van Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties Thom de Graaf (D66), tevens vicepremier in het tweede kabinet Balkenende, had gecharterd om in West-Brabant zieltjes te winnen voor zijn plannen om de gekozen burgemeester mogelijk te maken. De eerste bijeenkomst in grand-café Hotel de Bourgondiër aan de Grote Markt in Bergen op Zoom begon in mineur vanwege het kersverse overlijdensbericht van de legendarische voetbaltrainer Rinus Michels. Toen ook nog eens een geroyeerd lid van D66 luidkeels haar ergernissen met betrekking tot haar uitstoting uit die ‘gezellige’ Bergse neo-liberale familie begon te spuien, werd de situatie er voor De Graaf uiteraard niet bepaald leuker op.


Zaterdag 20 januari

DE FRANSSE EIJKEL BRENGT STRIP KLEURRIJK TOT LEVEN

‘Dit gaat geen standaard kleinkunstavondje worden, gevuld door artiesten die slechts flauwe, slaapverwekkende verhaaltjes vertellen waar u helemaal niets wijzer van wordt, waardoor u zich bij het verlaten van de zaal flink bekocht voelt’. Dit openhartige vooruitzicht op wat ze zelf niet te bieden hebben, slingeren Sanne Franssen en Christian van Eijkelenburg, alias De Fransse Eijkel, aan het begin van hun voorstelling met strakke blik de zaal in. ‘Wie daar niet op zit te wachten, kan nu onmiddellijk vertrekken’, voegen ze er onverbiddelijk aan toe. Dat blijkt geen loos dreigement.  Het zaallicht gaat aan en de twee wijzen demonstratief naar de uitgang.


Vrijdag 19 januari

VERKIEZINGSKOORTS LEIDT EINDELIJK TOT WEREN GEMOTORISEERD VERKEER UIT BINNENSTAD

Het College van B&W heeft nu eindelijk ook door dat de aantrekkelijkheid van de binnenstad niet gediend is met al die rond razende brommers en snorfietsen.  Dat wisten de heren bestuurders natuurlijk al veel langer, maar met de gemeenteraadsverkiezingen in zicht willen ze er nu eindelijk ook iets aan gaan doen. 
‘Fietsers zijn vanzelfsprekend welkom in de binnenstad. Het is wel de bedoeling dat de fietsen worden gestald op daarvoor aangewezen plaatsen. Om die reden worden er extra fietsparkeerbeugels, zogenaamde fietsnietjes, geplaatst. Verder zijn er openbare fietsenstallingen beschikbaar’, aldus de inleiding van het juichende persbericht. Maar nu komt het:


Donderdag 18 januari

JOSE KUIJPERS IN TRIPLO IS EEN JUWEELTJE

‘Je bent een geschikte peer. Maar waarom moet je nou altijd zo nodig in de schijnwerpers staan en de aandacht op jezelf vestigen’, kreeg een Roosenspelddrager ooit voor de voeten geworpen van een anonimicus. Rap van de tongriem als hij gesneden was, had de entertainer direct zijn antwoord klaar, ‘Als jij zo graag mijn plaats wil innemen, stap ik te zijner tijd graag uit het licht, maar ik waarschuw je, er gaat heel wat aan vooraf, er gaat voorts heel wat onbetaalde tijd inzitten, en je kan het nooit iedereen naar de zin maken. Als je zo ver bent, hoor ik het graag. Maar vooralsnog kun je beter je mond houden, want van dat geroep aan de zijlijn wordt niemand wijzer’, snoerde hij de criticus effectief de mond.


Woensdag 17 januari

EDDY HAERS EN AD PAANTJES WEER SAMEN OP HET PODIUM

Niet veel bezoekers aan de voorstelling ‘Een Blokje Om’ dinsdagmiddag in de kleine zaal van De Kring zullen dat beseft hebben, maar hier was toch sprake van een bijzondere vertoning. DrieMaalPlankenkoorts doet voor deze serie improvisaties telkens een beroep op een steeds wisselende gastspeler en deze keer was de keuze gevallen op Eddy Haers, tevens verbonden aan de groep gastprogrammeurs die de dinsdagreeks dit seizoen voor de tweede keer heeft samengesteld. Ad Paantjes, vaste speler van DMP, en Eddy Haers maakten begin jaren deel uit van de toneelgroep Variant (inmiddels ter ziele). Eddy na een korte opstart als regisseur en Ad als jeune premier.  Grappig om ze na zo’n lange tijd weer eens samen op het podium te zien.


Maandag 15 januari

NAZIT IN DE KRING DUURDE LANGER DAN DE VOORSTELLING

Terwijl de carnavaleske handelslieden in de foyerruimte nog druk bezig waren met het inrichten van hun kraam voor de Tullepetaonse Ruilbeurs speelde zich zondag (14 januari) in de kleine zaal van De Kring een van de merkwaardigste vertoningen uit de bijna 750-jarige geschiedenis van Roosendaal af. Onder auspiciën van onderwijsmanager Martyn Smits bracht een aantal van zijn conservatoriumstudenten  voor een klein select publiek ‘een unieke- en nieuwe interdisciplinaire voorstelling’  tot leven. Op de flyer stond vermeld dat het hier handelde om ‘een hedendaagse mengeling van dans, muziek en performance, gemaakt door een team van dansers, muzikanten componisten en een choreografe om het geheel vorm te geven’.  Een hele mond vol. In de wetenschap dat deze studenten dan ook nog verbonden zijn aan de Academy of Music and Performing Arts (voorheen Fontys Conservatorium) ging ik er eens goed voor zitten. Met zo’n aankondiging is een lekker lange voorstelling wel verzekerd, dacht ik in mijn argeloosheid. Dans is voor mij doorgaans pure ontspanning, met het verstand op nul eens lekker onderuitzakken en je laten verrassen door een geheel onvoorspelbaar schouwspel, een betere invulling van de zondagochtend acht ik nauwelijks denkbaar. 


Maandag 15 januari

SIMONE VAN DEN EERTWEGH MOET GEHOORD WORDEN

Helaas, dat kan (nog) niet in De Kring in Roosendaal, maar dat is ongetwijfeld slechts een kwestie van tijd. Het is al weer bijna twee jaar geleden dat zangeres Simone van den Eertwegh uit Eindhoven voor het eerst haar opwachting maakte in ‘onze’ kleine zaal met haar tweede theaterprogramma ‘Puur’, waar ik haar vanaf de eerste rij toen heel goed kon gadeslaan. ‘Simone raakt je direct in je hart’, kopte ik destijds boven mijn verslag, fleibergeistet als ik was van haar performance.  Ze beschikt over de ‘kracht’ die Willeke Alberti ook zo bijzonder maakt. Wanneer ze zingt, heb je zelfs achterin de zaal gezeten, het gevoel dat ze alleen voor jou zingt. Ze ‘raakt’ zelfs zo hard dat het een opgave en kunst is om niet volledig knock-out te gaan.  Zo denken inmiddels veel meer mensen erover die haar grote ‘kracht’ inmiddels hebben ontdekt. En daarmee zijn ze aanbeland bij Simone’s nieuwe derde theaterprogramma alweer waarmee ze sinds 17 september 2017 langs de Nederlandse theaters trekt.


Zaterdag 13 januari

STADSKANTOOR NOG STEEDS BEREIKBAAR VIA INFO@ROOSENDAAL.NL

Dagblad Trouw liet onlangs uitzoeken hoe het met de gemeentelijke bereikbaarheid is gesteld. De resultaten stemmen niet bepaald vrolijk. ‘Even bellen met het gemeentehuis voor een informatieve vraag of om te klagen over een kromgetrokken verkeersbord is in bijna een kwart van de gemeenten onmogelijk. Burgers moeten eerst uitgebreid een contactformulier invullen. En dan is het naar afwachten wanneer een ambtenaar terug belt. Als hij al terugbelt’, verzucht de dienstdoende verslaggever.  De meeste gemeenten maakten het al eerder onmogelijk telefonisch contact te zoeken, terwijl een lijfelijk bezoekje aan de balie al helemaal niet de bedoeling is. Het mailadres was nog een laatste lijntje tussen bestuur en burgers. Maar steeds meer gemeenten knippen dat door. Maar liefst 22 procent heeft geen e-mailadres op hun website staan. Dat betekent een stijging van 30 procent sinds 2015. Bij deze gemeenten worden burgers gedwongen hun vraag via een contactformulier te stellen.


Vrijdag 12 januari

AARDIG INKIJKJE IN HET OPINIE-BELEID VAN TROUW

Ombudsman Adri Vermaat geeft in zijn rubriek van 12 januari een aardig inkijkje in de criteria die dagblad Trouw hanteert voor het al dan niet plaatsen van ingezonden brieven en opiniestukken. Zo stelt hij naar aanleiding van de ‘Palestijns-Israëlische kwestie’ dat ‘de verbeten toon die regelmatig in reacties naar de krant doorklinkt’ die gewenste plaatsing bij voorbaat uitsluit. Het gaat hier volgens Vermaat om een toon die ieder debat bij voorbaat zinloos maakt. In deze reacties valt vaak het woord ‘schande’ in de richting van de krant die dit toch allemaal maar durft te publiceren. Vermaat citeert ook nog de chef van de redactie Opinie. ‘In alle redelijkheid willen we over ieder onderwerp de discussie aangaan. Dat betekent communiceren, niet dreigen’. 


Vrijdag 12 januari

WAAROM IS "MOOT" ZO ONLOSMAKELIJK VERBONDEN MET VIS?

Twee dagen voordat het doek viel over 2017 signaleerde ik voor mijn taalgevoel een lelijk woordgebruik in een nieuwsbericht van het radiojournaal. De nieuwslezeres van dienst had het over ‘minder lege treinplekken’ het afgelopen jaar. Taalkundig is er misschien niets op aan te merken, maar het klonk mij lelijk en storend in de oren. Is het niet beter om te spreken van ‘lege treinplaatsen’? Je vraagt in de trein en de schouwburg immers toch ook: Is die plaats nog vrij, meneer, terwijl je een medereiziger of mede-theaterbezoeker (met een positieve insteek uiteraard) wijst op een plek in zijn uiterlijke verschijning. De plek in de betekenis van vlek dus. De ‘lege treinplekken’ van de nieuwslezeres, die wellicht een tekst uit de computer voorlas, bleef door mijn gedachten spoken en (mede) ter bevrediging van mijn nieuwsgierigheid besloot ik de vraag voor te leggen aan Peter-Arno Coppen, de taal(des)kundige van de rubriek TAAL in  dagblad Trouw. Met enige vertraging ontving ik zijn onderstaande reactie, die mijn vermoeden omtrent het plek/vlek-gebruik bevestigen. Omdat ik niet weet of dit plekkenvraagstukje de kolommen in Trouw zal halen, publiceer ik het integraal, aansluitend gevolgd door mijn eigen ‘pleijdooi’.   


Donderdag 11 januari

"DOOD EN ZO" IS GEBOREN ONDER EEN ONGELUKKIG GESTERNTE

Tijdens de KringProef in september was de scène uit ‘Dood en Zo’ van het Noord Nederlands Toneel/Het Station een van de weinige presentaties waar ik enthousiast over kon zijn. Ik was dus heel benieuwd naar de gehele voorstelling voor twee actrices die overigens slechts vijf kwartier in beslag neemt. Mijn geduld werd echter langer op de proef gesteld dan verwacht. Op de oorspronkelijke datum, 30 november, kon de opvoering niet doorgaan wegens ziekte van actrice Eva Duijvestein, de ‘jonge’ van de twee. Als nieuwe datum werd 11 december geprikt. Duijvestein bleek echter niet op tijd voldoende hersteld te zijn en wederom zocht De Kring naar een nieuwe datum. Afgelopen dinsdag was het dan eindelijk zover. Drie Maal is scheepsrecht zou ook hier van toepassing zijn. Op de bewuste avond bleven de zaaldeuren dusdanig lang gesloten dat ik toch weer het ergste begon te vrezen. Voetballers raken tijdens de warming-up ook wel eens geblesseerd, dus waarom zou dit een fragiele toneelspeelster niet kunnen overkomen? Om zeventien over acht pleegde een jonge technicus tot mijn grote opluchting de verlossende handeling. Het irritante paarse lint werd in een handomdraai verwijderd en de lege zaal wenkte uitnodigend naar het ietwat ongeduldig geworden publiek.


Woensdag 10 januari

BN/DESTEM LAAT ROL PVC BUITEN BESCHOUWING IN JUMBORUIL

De PVC heeft er vorig jaar bij wethouder Theunis regelmatig op aangedrongen om ook oog te hebben voor de winkelvoorzieningen in het Stadsoeversgebied dat momenteel in hoog tempo tot ontwikkeling wordt gebracht. Daarbij werd nadrukkelijk gepleit voor de komst van een supermarkt, het liefst van het merk ‘Nettorama’, omdat deze keten nog niet binnen het Roosendaalse winkelbestand is vertegenwoordigd. Het bedrijf gaf zelf te kennen geen interesse te hebben, omdat het uitsluitend winkels langs uitvalswegen vestigt. Een uitnodiging van Theunis om over deze- en aanverwante problematiek te komen praten, werd door de PVC mede ter voorkoming van het zoveelste niets zeggende ‘antwoord’ van de afdeling communicatie met veel enthousiasme aanvaard.


Dinsdag 9 januari

PVC ACTUALISEERT CULTUURPARAGRAAF VERKIEZINGSPROGRAM

Een definitief verkiezingsprogramma is een rekbaar begrip. Constant kunnen er zaken spelen die een of meerdere aanpassingen noodzakelijk maken. Mede naar aanleiding van een recent onderhoud dat ik met wethouder Toine Theunis (nieuwe cultuurwethouder?) mocht hebben, is de cultuurparagraaf aangepast. Omdat Theunis er geen twijfel over liet bestaan dat het vroegere Essentgebouw op het Kadeplein wordt verkocht aan een commerciele partij, moest dit onderdeel –een van de speerpunten van de PVC- worden geactualiseerd. Theunis toverde het leegstaande Zinc-gebouw aan de Molenstraat als mogelijk alternatief uit de hoge hoed, waar de PVC uiteraard op in moet spelen. Voorts zijn ook diverse andere agendapunten hier en daar wat aangescherpt en uitgebreid. In de kolom aan de linkerkant van deze webpagina vindt u de geheel nieuwe versie van het PVC-verkiezingsprogramma.  


Maandag 8 januari

"PARTICULIER VUURWERK VERBIEDEN" ZOU ZEER HOOG OP HET LIJSTJE "GOEDE VOORNEMENS VOOR HET NIEUWE JAAR" VAN DE GEMEENTEN MOETEN STAAN

‘Wij vieren oudejaarsavond altijd met vrienden bij ons thuis. We gaan dan lekker met vuurwerk aan de gang en nemen als het eenmaal twaalf uur is nog eens extra luid knallend afscheid van het oude jaar. Nu hebben onze buren onlangs gevraagd om we dat dit jaar niet willen doen, omdat hun kinderen en hond daar last van hebben.  Maar daar hoeven wij ons toch niets van aan te trekken?'


Zondag 7 januari

JOOST PRINSEN HOORT BIJ VIERING "ROOSENDAAL 750 JAAR"

Voor wie het nog niet weet. Onze vroegere stadgenoot Joost Prinsen (zoon van burgemeester Claudius Prinsen) fungeert sinds enkele maanden voor het AD Magazine als adviseur in de rubriek ‘Oldskool’.  Zoals de titel al aangeeft, kunnen lezers met vragen op het gebied van relaties aankloppen bij ‘mensen met levenservaring’.  Naast de 75-jarige Prinsen zijn dat de actrice Gerda Havertong  (71) en schrijfster Marjan Berk (85). Prinsen is de meest vileine van het stel.  Wie in de vraagstelling blijkt geeft van een egocentrische levensinstelling is verzekerd van een pittige repliek met een hoog Johan Derksen-gehalte.  Zoals bekend viert Roosendaal in dit jaar dat nog zo goed als geheel voor ons ligt het 750-jarige bestaan.


Zaterdag 6 januari

PLEK IS EEN VLEK EN PLAATS WIJST OP EEN BREED VLAK

Twee dagen voordat het doek viel over 2017 signaleerde ik voor mijn taalgevoel een lelijk woordgebruik in een nieuwsbericht van het radiojournaal. De nieuwslezeres van dienst had het over ‘minder lege treinplekken’ het afgelopen jaar. Taalkundig is er misschien niets op aan te merken, maar het klonk mij lelijk en storend in de oren. Is het niet beter om te spreken van ‘lege treinplaatsen’? Je vraagt in de trein en de schouwburg immers toch ook: Is die plaats nog vrij, meneer, terwijl je een medereiziger of mede-theaterbezoeker (met een positieve insteek uiteraard) wijst op een plek in zijn uiterlijke verschijning. De plek in de betekenis van vlek dus. De ‘lege treinplekken’ van de nieuwslezeres, die wellicht een tekst uit de computer voorlas, bleef door mijn gedachten spoken en (mede) ter bevrediging van mijn nieuwsgierigheid besloot ik de vraag voor te leggen aan Peter-Arno Coppen, de taal(des)kundige van de rubriek TAAL in  dagblad Trouw. Met enige vertraging ontving ik zijn onderstaande reactie, die mijn vermoeden omtrent het plek/vlek-gebruik bevestigen. Omdat ik niet weet of dit plekkenvraagstukje de kolommen in Trouw zal halen, publiceer ik het integraal, aansluitend gevolgd door mijn eigen ‘pleijdooi’.  


Zaterdag 6 januari

WE BLIJVEN DE WERELD KAPOT VLIEGEN MET DIT KABINET

Hoe zwak de oudejaarsconference van Youp van ’t Hek (voor zijn doen) dan ook geweest mag zijn, met zijn vaststelling dat ‘we’ ook in 2018 de wereld kapot blijven vliegen, sloeg hij een van de meest gevoelige spijkers waar ‘we’ als samenleving al zo lang mee kampen wel keihard op zijn kop. Wat mij betreft had hij ook dat andere grote probleem, de alsmaar voortwoekerende menselijke voortplanting overal ter wereld terwijl we met 7,5 miljard exemplaren al veel te ruim vertegenwoordigd zijn op de aardbol, mogen aansnijden. Maar als die ene rake opmerking over ons misselijk makende vlieggedrag dezelfde impact had gekregen als zijn doodvonnis van weleer over het Bucklerbier, dan was zijn zwakke optreden als geheel Youp graag vergeven geweest. 


Vrijdag 5 januari

ESMÉE VAN KAMPEN SCHOT IN DE ROOS VOOR NIET SCHIETEN

Niet Schieten zag ik begin jaren negentig voor het eerst aan het werk in Het Verkadehuis.  Toen was het nog een trio, naast de huidige leden Maarten Hennis en Arend Edel stond ook nog Erik Jobben op het podium. De laatste maakt nog wel deel uit van het groepsproces, maar beperkt zich sinds 2012 tot het schrijven van teksten en muziek.  In hun eerste programma ‘Natongen in de foyer’ had het trio reeds behoefte aan versterking en die zochten ze doorgaans in het publiek. In Het Verkadehuis lieten ze het oog vallen op ‘die jongen met het opname-apparaat’ (dat was ik dus, JP). De uitnodiging ‘He joh, je bent nu wel met die microfoon in de weer. Wil je liever meedoen met ons groepje?’ moest ik met het oog op dreigende belangenverstrengeling uiteraard afslaan. Toch ben ik ze met enige regelmaat blijven volgen. Het vorige programma, ‘Kusje Erop’, vond ik echter maar zo-zo, en ik vreesde al voor een vroegtijdig pensioen voor die eens zo kwieke podiumbestormers.


Woensdag 3 januari

NIEDERER: WEEST WAT TROTSER OP ROOSENDAAL

‘Als hij maar leuker is dan Youp van ’t Hek’, fluisterde iemand tegen me vlak voordat burgemeester Jacques Niederer de nieuwjaarsreceptie in de St. Jan ging opluisteren met zijn traditionele toespraak tot het crème de la crème van de Roosendaals bevolking. ‘Gewone Roosendalers’ laten zich daar nu eenmaal maar zelden zien. Helaas had Niederer voordat hij met het uitspreken van zijn speech kon beginnen eerst een trieste mededeling te doen. Op oudejaarsdag is zijn verre voorganger Lau Schneider op 91-jarige leeftijd overleden.  Schneider volgde in maart 1976 Jan Godwaldt op als burgemeester van de toenmalige gemeente Roosendaal en Nispen. Veertien jaar later  ging hij met vervroegd pensioen, in februari 1990 werd hij opgevolgd door Michel Marijnen, die twintig jaar aan het roer bleef staan. Niederer vroeg en kreeg enkele ogenblikken stilte om zijn voorganger te herdenken. Aansluitend las hij een passsage uit de brief van CdK Wim van der Donk voor, die er deze keer ‘helaas niet bij kon zijn’. ‘Later in het jaar zal hij vele momenten van de cadans van de stad met ons meebeleven en op een gepast moment zal hij ook het cadeau van de provincie aan Roosendaal onthullen’, zo beloofde Niederer tot opluchting van ongetwijfeld velen. Met dank aan het feestjaar ‘Roosendaal 750 jaar’. 


Dinsdag 2 januari

YOUPIE DEED ER INDERDAAD NIET TOE OP OUDEJAARSAVOND

Na de slaapverwekkende opwarmertjes van Lenette van Dongen en Sara Kroos ging ik zondagavond na de geslaagde uitzending van Andere Tijden over de Nederlandse winters in de periode 1950-1980 eens goed zitten voor de oudejaarsconference van Youp van ’t Hek. Eindelijk zou Nederland met een paar welgemikte ‘Tsjakka’s’ weer eens ouderwets wakker geschud worden. Guido Weijers was op RTL 4 zo vriendelijk en collegiaal om na een half uur stompzinnig en voorspelbaar gezeur over genderneutralen middels een levensgrote beeltenis van de ‘oude meester’ de kijkers er op te attenderen dat het tijd was om over te schakelen. Herman Finkers kwam in 2015 verfrissend en verrassend voor de dag, Claudia de Breij was vorig jaar vertrouwd irritant, maar  Youp zou Nederland weer dat ouderwetse, bindende oudejaarsgevoel dat we al te lang hadden moeten ontberen terug geven.  'Hoe ouder je wordt als artiest, hoe minder creatief je wordt en hoe meer je je zelf gaat herhalen', hoorde ik Weijers nog zeggen op het gedenkwaardige moment van zappen. ‘Ach flapdrol, Bredaas stuk ongein, flikker op, je mag Youp zijn schoenveters nog niet vastmaken’, hoorde ik mezelf brommen.


Dinsdag 2 januari

ROOSENDAAL GAAT JAZZY HET NIEUWE JAAR IN

Een goed glas champagne bij binnenkomst en bij het verlaten van de grote zaal constateren dat gastheer Mon Puttiger alle glazen weer goed gevuld heeft klaargezet voor het (uitgaande en uitgelaten) publiek. Er was kortom een slechtere manier denkbaar om 2018 te beginnen. Voor de zevende keer al weer opende De Kring de tweede helft van het programmatische seizoen met een Nieuwjaarsconcert, even zo veel keren verzorgd en vorm gegeven door het Roosendaals Symfonie Orkest.  Was de grote zaal bij het experimentele ‘geboortejaar’ amper voor de helft gevuld, deze keer waren de rijen benedengronds vrijwel gesloten. Als die groei in publieke belangstelling doorzet, en wie twijfelt daaraan, zal in 2019 ook het balkon bij het concert ‘getrokken’ moeten worden. Nu was de eerste verdieping nog volledig het domein van enkele dolende fotografen, maar dat is volgend jaar zo goed als zeker verleden tijd.