R   E   C   E   N   T



Vrijdag 15 maart

NIKI JACOBS IMPONEERT EN ONTROERT

‘Natuurlijk verlaat ik het podium nooit zonder een toegift te hebben gegeven. De mensen in de zaal beschouwen het als een onvriendelijke daad als een zanger geen toegift geeft. Maar ze moeten er wel luid en duidelijk om vragen. Anders ben ik weg’, ontvouwde Lee Towers in een documentaire over zijn toen nog hectisch artiestenbestaan. Willeke Albert deed het zondag (10 maart) echter niet in De Kring, en dat terwijl dit concert toch speciaal voor het Roosendaalse theater was samengesteld. Met krap twee uur (inclusief twintig minuten pauze) was het optreden daardoor wat aan de korte kant. Daar stond wel tegenover dat Willeke na afloop alle tijd nam om met Jan en Alleman op de foto te gaan. Niki Jacobs liet haar publiek donderdagavond al heel vroeg weten dat ze zich geen illusies hoeven te maken over eventuele toegiften. Die doet ze dit programma gewoon niet. Dat rechtvaardigt de vraag of de toegift, oftewel het BIS-nummer zoals het extraatje in Vlaanderen wordt aangeduid, in Nederland op zijn retour is. Ik zal de vinger wat dat betreft heel nauw aan de pols houden. Dat is bij deze beloofd. Het publiek kan daar iets tegenover stellen: niet meer zo automatisch overeind rijzen voor een staande ovatie. Dat is in veel gevallen veel te veel eer. 

VIDEO


Vrijdag 15 maart

MISSCHIEN TROUWT AMALIA WEL MET EEN NOTARISDOCHTER

Is de koninklijke familie eigenlijk gewoon Duits? Over deze klemmende vraag buigt Marc van der Linden zich deze week in zijn rubriek ‘Vorstenhuizen’ (MaxMagazine). Nederland zou Nederland niet zijn indien daar in regeringskringen geen polderoplossing voor was bedacht. Om iedere discussie over het ‘Neerlands bloed’ bij voorbaat de kop in te drukken, werden zowel Bernhard als Claus reeds voor hun huwelijk tot Nederlander genaturaliseerd. Omdat Juliana en Beatrix dus met een ‘landgenoot’ in het huwelijksbootje waren gestapt, konden de kinderen uit die verbintenissen –althans in de visie van de regering-  dus als volbloed Nederlanders worden beschouwd.
Uit het niets trekt Van der Linden vervolgens de slotconclusie dat indien Amalia op een dag trouwt met de zoon van een notaris uit Oldenzaal  ‘iedereen juichend zal zeggen dat het de eerste keer is dat een toekomstig staatshoofd met een Nederlander trouwt’.  Ik vraag me af waar Van der Linden het morele recht vandaan denkt te halen om de steeds groter wordende groep Republikeinen en tegenstanders van de monarchie onder ‘iedereen’ te rangschikken.  Die vinden het koningshuis per definitie om te janken. De zelfbenoemde vorstenhuiskenner gaat er voorts gemakshalve van uit dat die notaris uit Oldenzaal van autochtone origine is, terwijl dat in de huidige maatschappelijke verhoudingen al lang geen vanzelfsprekendheid meer is. De neiging om te juichen voor de Oranjes is gezien de aanhoudende strapatsen van het graaiende neefje van Willem menig kritisch ingestelde burger al lang vergaan. Waarschijnlijk zal vooral in linkse kringen  nog enigszins gefronst worden als Amalia besluit om met de dochter van de notaris te trouwen. Dan doet het eventuele volbloed Nederlanderschap er plotsklaps helemaal niet meer toe.  En zo schrijven de Oranjes dan toch nog een keer wereldgeschiedenis.  Maar als Amalia verstandig is, en dat lijkt ze me wel, blijft de toekomstige majesteit gewoon lekker single!


Donderdag 14 maart

WILHELMINA KUTTJE NIET TE VERWARREN MET ETNA VESUVIA

Onlangs werd ik heel toevallig voor de deur van het Kadehuis aan De Kade aangesproken door een oude bekende met de vraag ‘Zeg, Janine van Elzakker, die onlangs is overleden en vroeger de rol van Wilhelmina Kuttje speelde in dat VPRO-radioprogramma ‘Ronflonflon met Jacques Plafond’, was die heel lang geleden niet eens in het Verkadehuis met dat andere Wim T. Schippers-typetje Jan Vos?’ Daar moest ik even mijn gedachten over laten gaan. Ik kan me dat optreden nog goed herinneren. Het moet volgens mij begin jaren negentig geweest zijn toen Peter Kesseler net zijn intrek had genomen in Het Verkadehuis (het huidige Kadehuis), maar voor de programmering een commissie van wijze mannen onder voorzitterschap van Cees Vermeeren in het leven had geroepen. Hans Mol, net als Vermeeren toen als docent aan het Norbertus College verbonden, was een van de andere leden, maar verder schieten me geen namen te binnen van dat illustere gezelschap.

VIDEO


Woensdag 13 maart

DUIZELINGWEKKEND THEATERCOLLEGE VAN WIM DANIËLS

De voorstelling begint zeker gezien wat nog zou komen vrij rustig. In een redelijk tempo worden op groot scherm foto’s van borden vertoond met daarop een merkwaardige zo ongetwijfeld niet bedoelde tekst.  Indien het nieuwe schrijverscollectief Asterix ooit nog een bezoek aan Nederland zal gunnen, trekt Obelix ongetwijfeld de conclusie dat al die Ollanders maar rare jongens zijn. Als de lichten weer branden gaan, komt Wim Daniëls op en begint te praten. Een activiteit die hij een kleine zes kwartier later pas zonder ook maar een verspreking te hebben gemaakt beëindigt. Indien de redactie van het tv-programma ‘Verborgen Verleden’  hem daar ooit voor inviteert, zal ongetwijfeld aangetoond worden dat Daniëls (verre) familie is van die andere spraakwaterval, Herman Pleij.


Dinsdag 12 maart

WILLEKE ALBERTI IS ER NOG, EN HOE!

Nadat directeur Jan-Hein Sloesen hoogstpersoonlijk de zijdeur van de grote zaal in De Kring voor haar had geopend, troonde ze binnen zoals alleen zij dat kan. ‘Ik ben er nog’, zong Willeke Alberti direct in de richting van de eerste rijen. Alsof iemand daar ooit aan getwijfeld had. Terug van nooit weg geweest dus. Het was pakweg zeven jaar geleden dat ik haar voor het laatst aan het werk had gezien in De Nobelaer in Etten-Leur. Tot voor kort getuigde een filmpje met een interview voor StadsTV12 daar nog van op youtube.  Het was Willy Albertina Verbrugge’s grote wens om in aanloop naar haar 75e verjaardag op 3 februari 2020 nog een keer groots uit te pakken met een show vol bijzondere liedjes en persoonlijke anekdotes.


Maandag 11 maart

KOMEN ER ZONNEPANELEN OP DE BIGGELAAR?

De gemeente Roosendaal wil zeker niet achterblijven bij al de mooie retailinnovatieplannen  die voor de binnenstad op stapel staan. ‘We willen echt op alle fronten ‘smart’ zijn’, betoogde wethouder Cees Lok maandag tijdens het eerste Retail Innovatie Festival in De Kring. Alles draait erom de bezoeker van binnen- en buitenaf op vrijwillige basis langer vast te houden in de binnenstad. Om dat te bereiken zijn we samen met de ondernemers al volop aan het experimenteren geslagen’, aldus Lok.
Volgens Martin Bartels van Parkeerbeheer gaat de gemeente Roosendaal ook creatief inspelen op dat andere cruciale aspect, duurzaamheid. ‘Zo wordt er over gedacht om zonnepanelen op winkelcentrum De Biggelaar te plaatsen. Dat kan wellicht zoveel extra energie opleveren, dat we ook onze buurgemeenten kunnen laten delen in de extra energieopbrengst. Om dat mogelijk te maken, is er wel een forse  investering vereist, en de vraag is natuurlijk wie dat gaat betalen. Maar het is ontegenzeggelijk een investering die zich op termijn terug verdient’. En ander punt van gemeentelijke overweging is de vestiging van centrale oplaadplaatsen voor elektrische auto’s, die al die losse oplaadpalen overbodig moet maken. Waarom ook niet? Automobilisten zijn het van oudsher gewend dat ze naar tankstations moeten om hun auto van brandstof te voorzien. Waarom zouden ze dat niet voor elektrische voeding van hun vierwieler willen doen?         


Maandag 11 maart

EERSTE EXEMPLAAR "SUCCESVOL INNOVEREN" VOOR STAATSSECRETARIS MONA KEIJZER

Als slotstuk van de ‘plenaire bijeenkomst’ van het eerste Retail Innovatie Festival in De Kring mocht staatssecretaris Mona Keijzer van Economische Zaken en Klimaat maandagmiddag het eerste exemplaar van het boekje ‘Succesvol Innoveren – in winkels en winkelgebieden’ in ontvangst nemen. Net als de sprekers voor haar, waaronder wethouder Cees Lok en de vertegenwoordigers van De Hema, Optiek Van Wely en Rosada(dat binnenkort verder gaat onder de naam Designer Outlet Roosendaal), wees Keijzer op het grote belang van vergaande samenwerking tussen vastgoedondernemers, gemeenten en de winkeliers.


Maandag 11 maart

MONA KEIJZER OPGELUCHT OVER DOORSTART INTERTOYS

Staatssecretaris Mona Keijzer hield het bijna niet droog toen het lot van speelgoedketen Intertoys maandag tijdens het eerste Retail Innovatie Festival in De Kring ter sprake kwam.
‘Ik kom uit Volendam, waar die andere speelgigant Bart Smit in 1957 het levenslicht zag. Het deed me heel wat toen de oprichter besloot niet onder eigen naam verder te gaan en zijn winkels over te doen aan die toenmalige grote concurrent Intertoys.   Ik heb deze ochtend op uitnodiging van de lokale Hema-vestiging een kijkje genomen in winkelcentrum De Roselaar en ik was zeer opgelucht toen ik zag dat de winkel van Intertoys hier nog bestaat en een doorstart is gegund. Zo blijft ook de erfenis van Bart Smit behouden voor nieuwe generaties. Dat is voor mij persoonlijk ook een hele opluchting’. aldus Keijzer.   Eigenaar Blokker Holding besloot in 2016 dat Bart Smit en Toys XL verder zouden gaan onder de naam Intertoys.  Dat project verliep niet zonder horten of stoten. Niet overal lukte de ombouw. Blokker Holding is na Leen Bakker niet alleen van een tweede winkelketen verlost, want met de verkoop van Intertoys gingen in één moeite door ook de nog resterende Bart Smit- en ToysXL-winkels mee naar de nieuwe eigenaar. Die nieuwe moeder van de speelgoedwinkels is Alteri Investors, een Brits concern dat zichzelf omschrijft als ‘een gespecialiseerde investeerder met een succesvol trackrecord in het oplossen van uitdagingen in de retail’.


Zondag 10 maart

GEDURFDE KEUZES ROOSENDAALS TONEEL PAKKEN GOED UIT

Het is achteraf een juist besluit geweest van het Roosendaals Toneel om met de productie voor 2019 in zee te gaan met mijn  gewaardeerde collega Herbert Mouwen op de regiestoel. Het is alleen de vraag wie nu de recensie moet schrijven voor ‘De Wakkere krant van West-Brabant’. 


Zaterdag 9 maart

GAAT ZINGEVING BOVEN GEZONDHEID?

Het merendeel van de televisiekijkers heeft afgelopen donderdag waarschijnlijk afgestemd op het ruime voetbalaanbod en het ‘verkiezingsdebat’ bij RTL4. Daardoor raakte de aflevering ‘Onbetaalbare zorg’ van het programma ‘Stand van Nederland’ behoorlijk ondergesneeuwd. Niet dat men daar veel aan gemist heeft. Het programma bestond grotendeels uit een uiteenzetting van de kosten in de zorg die zoals bekend de komende tientallen jaren de pan uit zullen rijzen. Ook was er ruim aandacht voor een slimme ondernemer die handig ingespeeld heeft op de grote vraag naar tweedehands rollators en scootmobiels. Niets nieuws onder de zon dus. De enige spraakmakende opmerkingen en stellingen kwamen uit de mond van huisarts Pieter Barnhoorn, tevens docent opleiding geneeskunde.


Vrijdag 8 maart

ZONDER MIEKE WERGER ZOUDEN WE WELLICHT NOOIT VAN FRANS BAUER HEBBEN GEHOORD

Toine Vermunt liet zijn plantenkwekerij De Gaerde in Wouwse Plantage donderdagmiddag even voor wat het was om wat muzikale verpozing te brengen in restaurant ’t Trefpunt van Huize St. Elisabeth. Het podium zag er zo kort voor aanvang wat kaal uit. Vermunt bleek het begrip solozanger wel heel erg letterlijk te hebben genomen. Er was geen technicus te bekennen, laat staan muzikale begeleiders.  De gedreven ondernemer doet gewoon alles zelf.  Alle begeleidingsmuziek kwam uit een minuscule laptop, door de zanger geheel zelf bediend. Op die manier wordt de drempel om optredens te gaan verzorgen wel heel erg laag. Zeker voor een ondernemende persoonlijkheid als Vermunt is die stap dan heel snel gezet.


Woensdag 6 maart

'MAAR GIJ BENT JAN MOL NIET!'

Ma kijkt met een brede glimlach naar de foto waarop ze de hand schudt van Priens Markus. ‘Offotograaf Leo de Jaeger heeft die onverwachte ontmoeting  vastgelegd tijdens het bezoek van RAC aan Huize St. Elisabeth (op 28 februari). De Jaeger heeft exact op het juiste moment afgedrukt. Hij wist Ma te ‘vangen’ in een zogeheten Rembrandt-moment. De oude meester, die nu weer volop in de belangstelling staat, schilderde zijn personages vaak in een pose waarin ze zich betrapt lijken te voelen door een voyeur. Een mooi voorbeeld daarvan is ‘Danaë’ uit 1636. Op dat schilderij geeft de op het zachte bed gelegen volledig in het licht geplaatste vrouw er blijk van verrast te zijn in haar intimiteit. Met een afwerend gebaar probeert ze Rembrandt er ogenschijnlijk van te weerhouden haar in deze positie op het doek vast te leggen. Tevergeefs uiteraard, de vermaarde kunstenaar had een meer dan beroepsmatig oog voor het vrouwelijk schoon.
Ten tijde van de heerschappij van Prins Mart (Mar-Tien, 1984 t/m 1993) was een ontmoeting met de prins een van de laatste wensen van een bewoner in een zorginstelling. Die anekdote heb ik uit de mond van Martien Bruijns (1954) alsvolgt beknopt opgetekend in het boek ‘Tien Tullepetaonse Oogheden' uit’2006:
‘Eén ervaring is me altijd bijgebleven. In de laagbouwvleugel van Charitas ging ik ooit de kamer binnen van een oudere man die onder een deken lag. Terwijl hij zich omdraaide riep hij uit: GVD, maar gij bent Jan Mol niet! Ik antwoordde: ‘Dat klopt, ik probeer hem na te doen’.
Jan Mol zelf hoorde dit inmiddels legendarische misverstand immer met groot genoegen aan. Vooral de wijze waarop Bruijns de cruciale zin over de lippen liet rollen, deed hem niet zelden in een daverende lachbui uitbarsten.
Over Jan Mol gesproken. Wanneer komt zijn beeltenis eindelijk naast die van Frans van der Groen te hangen aan het plafond van het Kring-restaurant Over de Tong? Dit project zal toch niet in de vergetelheid raken!        


Zondag 3 maart

'GENESIS 2.0' IS BOEIEND, MAAR WEL WAT TRAAG

De Kring is dinsdag 26 februari na de voorstelling ‘Norway, Today’ voor elf dagen (toeval?)  even op slot gegaan voor het reguliere theaterpubliek om ruim baan te maken voor het leutfeest. Een periode die onder Jan-Hein Sloesen weliswaar behoorlijk is ingekort ten opzichte van voorgaande jaren, maar die ik nog steeds als een hinderlijke onderbreking van mijn wekelijkse portie cultuur ervaar. De noodzaak zie ik ook niet in. Waarom het reguliere programma niet gewoon laten doorgaan in de grote zaal, terwijl de carnavalsliefhebbers zich naar hartenlust kunnen laven aan de leut in de kleine zaal? Waar een theaterwil is, moet de bijpassende weg ook altijd te vinden zijn.


Vrijdag 1 maart

NOG MAAR ENKELE EXEMPLAREN VAN 'MA IN HUIZE ST. ELISABETH' VERKRIJGBAAR

De twee boekjes die ik destijds over Jan Mol (Mol Neust Bovengronds, Jan Mol en Andere Zaken) heb uitgebracht, waren in een mum van tijd uitverkocht. Mijn meest recente boek, ‘Ma in Huize St. Elisabeth’ , heeft dit resultaat vrijwel geëvenaard. Slechts enkele weken na het verschijnen, zijn er nog maar enkele exemplaren verkrijgbaar. Net als bij de lezing van Hugo Borst over het boek ‘Ma’ in juni 2016, kwam de belangstelling voor dit boek vooral uit de hoek van mensen die zelf in een zorginstelling werkzaam zijn. De reacties waren zonder uitzondering positief, wat ik vooral toeschrijf aan de herkenbare situaties die in dit boek geschetst zijn. Instemming werd ook betuigd voor mijn pleidooi richting minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid voor een beduidend lagere eigen bijdrage, het recht op huursubsidie voor de bewoners van zorginstellingen en de plicht die directies opgelegd zouden moeten krijgen om voor een afdoende klimaatbeheersingssysteem zorg te dragen.

Dat laatste is uit het oogpunt van volksgezondheid uitermate belangrijk, want er staan ons land ongetwijfeld nog heel wat horrorzomers te wachten, vergelijkbaar met die van 2018. Een tweede druk van ‘Ma in Huize St. Elisabeth’ zal er niet komen. Wel denk ik net als Hugo Borst destijds aan een vervolg, want over St. Elisabeth in relatie tot mijn moeder en zorginstellingen in het algemeen heb ik nog genoeg te melden. Hoewel hij een gratis exemplaar toegestuurd heeft gekregen, heb ik helaas nog geen allesomvattende reactie van Hugo de Jonge mogen ontvangen. De laatste exemplaren zijn te bestellen via Jaap Pleij/Facebook, en jaap.pleij@telfort.nl en tel. 0165-536664.


Vrijdag 1 maart

'NORWAY TODAY' IS WEL ERG VOORSPELBAAR

Dat ‘Norway Today’ geen vrolijk stuk was om in Roosendaal mee de carnaval in te worden gestuurd, was uit de vooraankondiging op de nieuwssite Roosendaals Pleijdooi al wel op te maken. Maar helaas was het qua inhoud en niveau van het toneelspel ook geen bijzondere theaterervaring. Dat de bezoekers bij de entree te horen kregen dat de voorstelling naar de grote zaal was verplaatst, stemde me bij voorbaat niet optimistisch. Hoewel het daar met de beenruimte natuurlijk veel beter gesteld is en het publiek ‘vrij mocht zitten’ (waarom doen ze dat gewoon niet altijd?), wat ik doorgaans toejuich, vreesde ik dat dit voor de twee jonge acteurs een te grote opgave zou zijn. Het geluidsniveau was gelukkig beter dan bij ‘Kom hier dat ik u kus’ het geval was, maar nog steeds verre van optimaal.  Dat is echt een aandachtspunt voor De Kring. 


Donderdag 28 februari

MET RAC WAS HET BAL IN ST. ELISABETH

De afgelopen weken hebben de leden en aanhang van het Rijks Ambtenaren Carnaval (RAC) hun handen vol gehad aan het vullen van de 1260 fruitdozen en 47 manden met gezonde en tevens smakelijke lekkernijen.  De aftrap van de grote uitdeeltournee werd zaterdag traditiegetrouw in het Bravis Ziekenhuis verricht. Deze donderdagochtend voor de officiële leutperiode bracht het bonte gezelschap een bezoek aan Huize St. Elisabeth, waar de boel in positieve zin al snel op stelten stond. Het RAC is zoveel meer dan een gezellig groepje rijksambtenaren. In hun kielzorg loopt gedurende de huisbezoeken een fel gekleurd gezelschap van diverse pluimage mee.  Ma had er zowaar meteen zin in.


Dinsdag 26 februari

'VRAAG HET AAN DE DIEREN' KAN HELAAS NIET IN ST. ELISABETH

Net voor de onverwachte warmteperiode zijn intrede deed, vertoonde Raymond van Oosterbos in Huize St. Elisabeth een film met daarop de mooiste liedjes uit het repertoire van Pierre Kartner door hem zelf in 1976 op de plaat gezet als zijn alter-ego Vader Abraham. Dat de ‘vader’ zijn tijd op het dierenfront ver vooruit was, blijkt volgens Van Oosterbos heel duidelijk uit het liedje ‘Vraag het aan de dieren’ dat in zijn visie heden tendage nog heel geschikt is voor een campagnefilmpje van de Partij voor de Dieren. Het is maar dat Marianne Thieme het weet. Misschien dat dit welluidende advies nog net meegenomen kan worden in de campagne voor de Provinciale Staten en daarom heb ik dit artikel zekerheidshalve maar even gemaild naar de PvdD-fractie in de Tweede Kamer.


Dinsdag 26 februari

GOUDEN BOLHOED VOOR LEO VAN DONGEN

Toen ik hoorde dat het IQ Aarmoeinieke zich bij de toekenning van de 46e Gouden Bolhoed zou openstellen voor de ‘taol-vraagstelling’ die in de visie van het IQ onherroepelijk verbonden is aan het motto ‘Ak jou nie Aar’ stond de uitverkorene van 2019 mij direct helder voor ogen. ‘Dat kan alleen maar Jan van Nassau , de geestelijk vader van het Roosendaols woordenboek, zijn’, zo wist ik zeker.  Maar zie, ik kwam bedrogen uit. Na een uitermate aantrekkelijk voorprogramma maakte IQ-voorzitter Carel Suijkerbuijk bekend dat de keus op Leo van Dongen was gevallen. Die naam riep bij velen een vraagteken op. Niet zo vreemd, want Leo van Dongen is typisch zo’n harde werker op de achtergrond die niet zo graag in de belangstelling staat. Leo is wat je noemt een echte versierder.


Dinsdag 26 februari

MINISTER HEEFT GEEN OOG VOOR FINANCIËLE NODEN BEWONERS ZORGINSTELLINGEN

Minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid is niet van zins de eigen hoge bijdrage die in zorginstellingen verblijvende mensen maandelijks moeten ophoesten te verlagen. Dat laat hij ten lange leste weten in een brief aan de PVC die daar reeds in december voor gepleit had. ‘Gezien de lange tijd die het heeft geduurd om een reactie van minister Hugo de Jonge te ontvangen op mijn schrijven van 13 december 2018 is bovenstaande brief die u namens de minister heeft verstuurd nogal teleurstellend van inhoud’, zo heeft de PVC de minister inmiddels laten weten.


PROEVE VAN EEN NIEUW ROOSENDAALS STADSLIED

Huizen hoog, een televisiemast
Het wakend oog op ons gericht
Zo schoon, 't beeld van deze stad
Alsof zij door de ROOS wordt verlicht
Een zwaan die rust, in Emile’s fraaie park
Daar admiraal Lonck in zijn hemelsblauwe ark .

Refrein:
Roosendaal, West-Brabant Stad
Roosendaal, stad met een kloppend hart
Roosendaal, West-Brabant Stad.

De Kring met een zware zucht
Met ongekend theaterkracht
Omfloerst, soms zwaar geschut
Als voorbode van de nacht
Zij nog vol van leven, niet meer bevreesd
Een Jan Mol die weet hoe de oorlog is geweest.

Refrein.

Hoge hakken, natte klinkers
Korte rokken, lippen leutig rood
Verfraaien haar vrolijk gezicht
Op de Markt een blonde stoot
Ze huilt, ze swingt,
Zij roept, ze smacht
Naar het leven dat in haar stadje wacht.

De Vliet doorklieft de oude stad
Met aan de borders het nieuwe goud
Steen en staal bieden volop kans
Het Stadsoeverhart dat zich ontvouwt
Elke Tullepetaon, of hij die gaat
Kent een liefde voor de stad
Die zich slechts liefdevol beschrijven laat.

Refrein.

Voortgekomen uit pure boerenkracht
Voortbouwend op de turf
Klievend door weer en wind
Brandstof met een ongekende gang
Verguisd, verbrand, soms jaren murw
Maar nooit verslagen, veerkrachtig al 750 jaren lang

Roosendaal, West-Brabant Stad
Roosendaal, stad met een stalen hart
Roosendaal, West-Brabant Stad 

 

 

(Geïnspireerd door en op melodie van "Rotterdam" door Frederique Spigt)