Dinsdag 17 juli 2018

ONVERMOGEN TOT COMMUNICEREN VAN GEMEENTE TE GÊNANT VOOR WOORDEN

Wederom heeft het College  van B&W een brevet van onvermogen gekregen op het uiterst gevoelige- en cruciale dossier ‘Communicatie (met de burgers)’. Na alle blunders van met name wethouder Cees Lok op dit terrein was het deze keer de bezwarencommissie die forse kritiek uitte op hoe de gemeente alle veranderingen in de huishoudelijke hulp heeft ingevoerd. Ze nam daarbij woorden in de mond als ‘onzorgvuldige voorbereiding, te snel en een onhandig moment van invoeren en ondermaatse communicatie’. Vooral dat laatste zal menigeen die (regelmatig) correspondeert met het Stadskantoor bekend in de oren klinken.

BN/DeStem berichtte hier als volgt over: Roosendaal stapte vorig jaar af van het systeem waarbij mensen een vast aantal uren hulp kregen. In plaats daarvan wordt hulp nu toegekend op basis van wat er nodig is voor een 'schoon en leefbaar huis'. De invoering verliep moeizaam. Cliënten klaagden dat ze hun vertrouwde hulp kwijtraakten en dat er minder hulp werd geleverd. Daarnaast bleven in de eerste week met de nieuwe werkwijze mensen verstoken van hulp. Uiteindelijk tekenden 154 mensen bezwaar aan tegen alle veranderingen. Een van de grootste pijnpunten is volgens de commissie dat het onduidelijk is wat er nou precies bedoeld wordt met een schoon en leefbaar huis. ‘Er is geen sprake van een objectief te meten resultaat. Bij voorbeeld bij het schoonmaken van de keuken is niet duidelijk of dit alleen het aanrechtblad betreft of ook de koelkast, alle kastjes of verschillende onderdelen’. De commissie stelt voor daar meer duidelijkheid in te scheppen. Daarnaast is de commissie van mening dat de gemeente Roosendaal bijna alle bezwaarmakers financieel tegemoet moet komen met een proceskostenvergoeding van iets meer dan 1.000 euro per persoon.
In plaats van dat de gemeente deze oorwassing aangreep voor een Mea Culpa richting benadeelden luidde de reactie dat nog niet besloten is of en welke adviezen opgevolgd zullen worden. ‘Dit is een algemeen advies over de hele verandering, maar die 154 individuele bezwaarschriften lopen ook nog. We willen eerst afwachten wat daar uit komt, dat levert ook weer inzichten op’, kroop B&W in zijn schulp.  De gemeente zegde voorts toe half september met een reactie op dit rapport te komen. ‘Zorgvuldigheid staat voorop. Maar als duidelijk is dat enkele zaken aanscherping verdienen, moeten we daar zeer serieus naar kijken', werd er nog aan toe gevoegd. Heel jammer dat de gemeente zelf die zorgvuldigheid niet betrachtte toen besloten werd het systeem overhoop te gooien.  Logisch denken is aan het College ook niet besteed. ‘Een schoon en leefbaar huis’ is een subjectief begrip. Dat valt nooit exact in een gemeentelijke regeling vast te leggen. Wie beoordeelt bij voorbeeld of de kastjes na gedane arbeid de kwalificatie ‘schoon’ wel verdienen? Dat is constant voer voor discussie. Als het College eerst goed had nagedacht (maar daar zit exact het probleem), dan was ze hier natuurlijk nooit aan begonnen. Terug draaien die boel en wel onmiddellijk en de zaak niet onnodig traineren. Dat is het enige logische besluit dat B&W kan nemen. De verantwoordelijk wethouder had bovendien het ‘lef’ om die 154 gevallen op in totaal ongeveer 1.800 indicaties te bagatelliseren. ,Die 154 bezwaren zijn veel, maar er zijn gelukkig ook 1.650 mensen bij wie het wél goed gaat’. Nee mevrouw de wethouder, deze cijfers tonen slechts aan dat 1646 betrokkenen geen bezwaar hebben aangetekend. Dat wil uiteraard niet zeggen dat zij zich wel kunnen vinden in deze nieuwe regeling. Wellicht speelt onbekendheid op dit terrein ook een grote rol. Ongeveer tegelijkertijd lanceerde burgemeester Niederer een nieuwe gemeentelijke onderscheiding: de Roosenspeld voor Jongeren, uitsluitend toe te kennen door….Jacques Niederer, net als bij de grote broer van deze onderscheiding het geval is. Het moge duidelijk zijn dat criticasters van het gemeentelijk beleid daarvoor nooit in aanmerking zullen komen. Het lijkt ook niet aannemelijk dat ze dat heel erg betreuren. Vanuit de bevolking zou eigenlijk een tegenreactie moeten komen in de vorm van de instelling van ‘De Roosend(w)aler’, een ‘award’ vergelijkbaar met De Loden Loekie voor falend gemeentebeleid. Drie keer raden wie daar wat mij betreft als eerste voor in aanmerking komt.