Woensdag 17 januari 2018

EDDY HAERS EN AD PAANTJES WEER SAMEN OP HET PODIUM

Niet veel bezoekers aan de voorstelling ‘Een Blokje Om’ dinsdagmiddag in de kleine zaal van De Kring zullen dat beseft hebben, maar hier was toch sprake van een bijzondere vertoning. DrieMaalPlankenkoorts doet voor deze serie improvisaties telkens een beroep op een steeds wisselende gastspeler en deze keer was de keuze gevallen op Eddy Haers, tevens verbonden aan de groep gastprogrammeurs die de dinsdagreeks dit seizoen voor de tweede keer heeft samengesteld. Ad Paantjes, vaste speler van DMP, en Eddy Haers maakten begin jaren deel uit van de toneelgroep Variant (inmiddels ter ziele). Eddy na een korte opstart als regisseur en Ad als jeune premier.  Grappig om ze na zo’n lange tijd weer eens samen op het podium te zien.
Zoveel jaren later en zoveel gewonnen aan toneelwijsheid mochten ze zonder enige andere inbreng van spelleider Corné van Sprundel een heel mooie scene samen spelen. Een verweesde zoon (Ad) die zich uit onvrede met een weloverwogen besluit van de ouders om de jongen geen motorfiets toe te staan 22 jaar opsloot in zijn kamer, staat op het punt weer naar buiten te treden. Er is sinds die ‘coming out’ natuurlijk wel het een en ander veranderd in het ouderlijk huis. Het behang is ververst, maar ook moeder is inmiddels met de noorderzon vertrokken. Dat betekent dat de nu ook letterlijk wereldvreemde Ad met zijn vader in het reine moet zien te komen. De scene schijnt geënt te zijn op een ware gebeurtenis, vastgelegd in het rode boekje met opvallende nieuwsfeiten. Zoals iedere vaste toneelbezoeker al aan voelde komen, is het de ontevreden zoon helemaal niet om die motorfiets te doen. Het was slechts een onmachtige schreeuw om aandacht. Nu hij die aandacht ten langen leste wel heeft, besluit Ad zijn eisen fors bij te stellen.  Nu wil hij niets minder dan een onderzeeër. Maar als vaderlief hem op de onhaalbaarheid van deze wens wijst, besluit Ad het juist hogerop te zoeken. Nu weet hij het zeker, hij wil een luchtballon, maar wel met de bedoeling om samen met zijn vader heel ver weg te varen, de rust die ze boven hopen te vinden, biedt alle mogelijkheden om de schade van die 22 verloren jaren enigszins in te halen.  Ik heb wel eens gesuggereerd dat DMP  het publiek moet laten kiezen welke scene voor een nadere uitvergroting en uitwerking in aanmerking komt.  ‘Een onzekere toekomst tegemoet in een luchtballon’  biedt daar uitstekend grondwerk voor.    Samen met Merijn Backx en Bas Ambachtsheer was Ad in een geheel andere situatie geplaatst.  Een Chinees jongetje is ooit onbedoeld verantwoordelijk geweest voor de langdurige gevangenschap van zijn buurman. Zijn eerste schooldag werd gefilmd door een landelijk TV-station dat hem net als zoveel andere klasgenootjes de vraag voorlegde ‘Wat wil jij later nou worden?’  Waren de antwoorden tot dan toe voorspelbaar – onderwijzer, professor, politieagent, het jonge ventje verbijsterde zijn interviewer door heel vrolijk in de microfoon te roepen: CORRUPTE AMBTENAAR!   Hoe kom je daar nou bij?, stamelde de verbouwereerde verslaggever.  ‘Nou, onze buurman is ook corrupte ambtenaar en die heeft daardoor thuis allemaal mooie spullen staan’. Niet veel later werd de buurman door de politie van zijn bed gelicht. Toen hij niet kon verklaren hoe hij al deze (inderdaad mooie) spullen van zijn ambtenarenloontje had bekostigd, mocht hij langdurig gaan brommen. Van je buren moet je het maar hebben! Maar Ad in de rol van wethouder van de gemeente Roosendaal kan er ook wat van.  DMP haakt voor ‘Een Blokje Om’ ook in op de actualiteit, en deze keer had spelleider Van Sprundel zijn oog laten vallen op het bericht in het plaatselijke sufferdje waarin gewag werd gemaakt van de vondst van een historische waterput in het buitengebied van de kern Wouw. Nu heeft daar ooit een kasteel gesteun en omdat onze voorouders natuurlijk niet op een droogje wilden zitten, moesten ze voor het ‘natje’ de handen stevig uit de mouwen steken.  Net als hun voorouders voor hen. Volgens stadsarcheoloog Marco Vermunt (die Roosendaal moet delen met Bergen op Zoom) dateert de waterput, blootgelegd in februari 2017,  waarschijnlijk uit de tweede eeuw na Christus. Hij ziet hierin een bewijs dat er ooit een nederzetting stond.  Wouw is kennelijk vruchtbare grond voor archeologen. In december vorig jaar werden nog eens resten gevonden van palen waarop tussen 250 jaar voor Christus en het jaar Nul (Jezus moet toen circa vijf jaar zijn geweest) een bouwwerk kan hebben gestaan. In ‘Een Blokje Om’ probeert wethouder Ad samen met de projectleider de archeoloog onder druk te zetten om bekend te maken dat hij zich vergist heeft. Als voortvarend bestuurder wil Ad, net als de projectleider, die financiële belangen in het project heeft, de bouw van de geplande nieuwe woonwijk zo snel mogelijk voortzetten. Natuurlijk is de wethouder best bereid om zijn ‘zwarte’ chequeboekje te trekken om de zware boodschap/bittere pil wat te verzachten. Als hij weigert, kan het best eens zo zijn dat er onder zijn eigen woning ook een waterputje wordt aangetroffen die werkelijk schreeuwt om blootlegging. En wie is de wethouder nou om een stokje voor te steken voor die historische lokroep?  Is de archeoloog  bereid om voor  dit financiële lokkertje zijn tot dan toe integere blazoen te belasten?, dat is de vraag waar het in deze scene om draait. Showworstelaar Ted Dibiosi verklaarde in de WWF-uitzendingen van Eurosport destijds ‘Everybody has got his price’. En wat ziet een stadsarcheoloog nu maandelijks maar op zijn bankrekening bijgeschreven?  Jammer dat de scène geen open einde kende. Van Sprundel blies helaas iets te laat op zijn fluitje om dit gespeelde dilemma van dit door mij gewenste slot te voorzien. Al met al was dit ‘Blokje Om’ toch weer de moeite waard om even een rustpauze in te lassen voor De Kring. Het zij u voor deze keer vergeven, maar volgende keer toch graag weer Myrthe Michielsen op het podium, heren!
Een Blokje Om – DrieMaalPlankenkoorts met als gastspeler Eddy Haers. Voorstelling in de dinsdagmiddagserie, gezien door Jaap Pleij op dinsdag 16 januari in de kleine zaal van De Kring.