Dinsdag 17 oktober 2017

NADJA FILTZER ZET EEN HEERLIJKE INTENSE EDITH PIAF NEER

Er zijn van die voorstellingen waarin alles direct perfect in elkaar valt. Nadja Filtzer als Edith Piaf, de kleine straatmus, in ‘Vive Piaf’ is zo’n voorstelling. Alles wat er niet klopte aan ‘Deux Voix’ van Katell Chevalier (Zie eerdere recensie) is bij deze artiest perfect in orde. Filtzer is een zangeres met een expressie, uitstraling en vooral intensiteit die haar uitermate geloofwaardig maakt in de rol van de legendarische Piaf. De muzikale begeleiding onder leiding van Leo Bouwmeester achter de piano past haar op het podium als een tweede huid. Het viertal is uitstekend op elkaar ingespeeld, en het plezier in het optreden spat er af.   
Edith Piaf is het pseudoniem van Edith Giovanna Gassion. Ze zag het levenslicht op 19 december 1915 in Parijs. Ze zou dit jaar dus 102 geworden zijn, ware het niet dat ze reeds op 10 oktober 1963 afscheid nam van het leven. Via chansons als ‘La Vie en Rose, Non, je ne regrette rien’ en ‘Milord’ blijft ze echter voortleven, rond de eeuwwisseling via Liesbeth List (die zich nu zelf terug ziet in een musical), recentelijk in de Vlaamse Els de Schepper en nu dus ook in het ranke- en slanke lijf van Nadja Filtzer. ‘Van straatmus tot grande dame van het Franse chanson’. Zo had de ondertitel van dit programma kunnen luiden, want Filtzer en haar muzikanten doorlopen dit trieste levensverhaal in een rap tempo. Deze Piaf komt vooral tot leven door haar onvergetelijke muziek, en dat is een terechte keuze geweest van de regie. Liefde, daar draaide het leven voor de kleine mus om, wat helaas niet in optima forma voor haar was weggelegd. Ze aanbad de getrouwde bokser Marcel Cerdan, die voor het echt iets kon worden tussen de twee, in 1949 het leven verloor bij een vliegtuigongeluk. Het kwam wel tot een relatie en in 1962 zelfs tot een huwelijk met de twintig jaar jongere zanger Theo Sarapo.  Deze Theophanis Lamboukas, zoals zijn werkelijke naam luidde, werd er publiekelijk van verdacht dat hij Piaf alleen vanwege haar geld en roem had gehuwd. Piaf zelf wilde daar absoluut niets van weten en betuigde haar liefde voor Sarapo in het chanson ‘Le Droit d’aimer’. Het laatste jaar van haar leven bracht in ieder geval waar ze zo lang en vurig naar verlangd had: het sprookje van de liefde.  Filtzer krijgt (of neemt) naast het tonele voeren van Piaf gelukkig alle ruimte om ook de zangeres Nadja Filtzer aan het publiek te presenteren.  Dat doet ze voornamelijk via enkele Nederlandse vertalingen en aan het slot van de voorstelling zingt ze zelfs twee liedjes uit haar eigen rijke repertoire. Toen Filtzer de publieksprijs won bij het Concours de la Chanson 2009- Alliançe Française noemde Liesbeth List de vertolking van Piaf’s ‘La Foule’ door Nadja ‘Impeccable’, oftewel onnavolgbaar. Ik kan me daar goed in vinden.  Nadja zelf ook, getuige haar uitspraak in een interview: ‘Ik voel me verwant aan Piaf. Fysiek zijn er ook overeenkomsten. We zijn beide klein van stuk en hebben onze vaders van jongs af aan moeten missen, Zodra ik haar muziek vertolk, kruip ik in haar huid en voel me een met haar melancholie,  unieke tekstbehandeling, levenslust en vurig temperament”

Deze eerste voorstelling in de nieuwe Dinsdagmiddagserie in De Kring kende een pauze. Wat mij betreft mogen ze deze onderbreking gedurende de rest van de tour laten vervallen. Het lijkt mij dat de productie aan kracht wint als Paltzer en haar muzikanten gedurende anderhalf uur onafgebroken op het podium staan. Haar verschijning, uitstraling en muzikale talenten zijn zo fascinerend en boeiend dat een pauze als een hinderlijke interval wordt ervaren.  
Vive Piaf – Nadja Filtzer, eerste voorstelling nieuwe Dinsdagmiddagserie De Kring. Gezien door Jaap Pleij op dinsdag 17 oktober in de kleine zaal van De Kring.