Donderdag 27 juli 2017

SUPER WILLEM KAN (BIJNA) ALLES

‘Beste jongens en meisjes. Jullie gaan nu kijken naar een man die alles kan. Treinen terug op de rails zetten. Vliegtuigen laten landen. Niets is Super Willem te veel’, aldus de wervende woorden waarmee Cees van de Ven woensdagmiddag de voorstelling ‘Super Willem’ van het Koekepeer Theater inleidde. Hij voegde er ook nog aan toe ‘Ik maak het niet langer meer’, maar gelooft u mij, dat was bepaald niet onheilspellend bedoeld. Super Cees koesterde op dat moment echter wel een niet uitgesproken wens die zelfs Super Willem ver boven de blonde lokken ging. Bij de ingang van het Vrouwenhofpark moesten twee noestere medewerkers van de groene polobrigade automobilisten die hun vervoermiddel in het park wilden parkeren noodgedwongen terug sturen. ‘Dat is helaas een terugkerend probleem waar de gemeente nog geen adequate oplossing voor heeft gevonden. Parkeren in het park zelf mag niet meer, maar het lijkt mij dat er toch wel iets gedaan kan worden met het aangrenzend terrein waar vroeger het hertenkamp op gevestigd was’, aldus een ietwat moedeloze vrijwilliger Cees Jongeneelen. ‘Heel triest’, voegde Cees van der Ven daar later op de middag aan toe. De organisatie ziet het liefst dat zoveel mogelijk bezoekers op de fiets komen. ‘Maar we trekken ook veel belangstellenden van buiten de regio. En natuurlijk zitten er ook mensen tussen die slecht ter been zijn. Je kunt van deze groep redelijkerwijs niet verwachten dat ze hun auto wegzetten in de ondergrondse parkeergarage op de Nieuwe Markt om de resterende afstand te voet te overbruggen. Ik hoop dat het ‘Eureka’ snel mag opborrelen in het Stadskantoor, want dit kost ons gegarandeerd omzet’.

Super Willem, oftewel Rens van de Rijdt, was zich van dit alles onbewust toen hij samen met zijn partner Michelle van Daalhoff de jongste bezoekers aanmoedigde om hen deelgenoot te maken van hun (verborgen) angsten. In een geheel andere gedaante –je moet als theatermakers het spel wel een beetje aanjagen- bekende Michelle dat ze er nogal behoorlijk tegenop zag om een spreekbeurt te houden op school. Dat kwam haar op een flinke schrobbering van de als een bandlid van The Sweet uitgedoste superman te staan. ‘Ik ben er voor de mensen die met echt gevaar worden geconfronteerd. Zoals oude vrouwtjes die te bang zijn om een drukke winkelstraat over te steken, of een bang poesje dat in een boom geklommen is en daarna het spoor letterlijk en figuurlijk bijster is. In dat soort situaties kan ik de helpende hand bieden. Jij moet je gewoon niet aanstellen en die spreekbeurt goed voorbereiden. Dan kan er niets gebeuren. Hoogstens word je op kritiek getrakteerd , maar dat is goed voor je weerbaarheid’. Zo, dat wist het overwegend jonge gehoor al vast. Die wijze les knoopten ze ongetwijfeld in hun oortjes. Super Willem ziet zich als taak gesteld om het ‘op een niet enge manier over enge dingen te hebben’.  In die missie slaagde hij deze zonnige middag in het openluchttheater Vrouwenhof wonderwel. Om zijn stelling nog eens te onderstrepen onderwierp hij de allerjongsten aan een groepsexperiment. Maar dat het niet alleen opgroeiende kinderen zijn die met angsten kampen, wist wijlen cabaretier Fons Jansen al te vertellen in het ontroerende lied ‘Nooit Meer Bang’. ‘Als je straks groot bent, hoef je nooit meer bang te zijn voor de meester of voor die sterke jongen met die grote mond. Nooit meer bang zijn!’ Om aan het eind van het lied te verzuchten: ‘Was het maar waar! Grote mensen zijn vooral bang voor elkaar’. Ondertussen hadden twee ongedurige kleuters naast mij meer oog voor elkaar en de snoepzak die van tevoren was uitgedeeld. ‘Echt niet spannend’, riep het jongetje in de richting van het toneel toen daar belangstellend naar geïnformeerd werd, duidelijk bedoeld om indruk te maken op het schattige meisje met donkere krullen naast hem. Bram Vermeulen, helaas ook niet meer onder ons, wist in zijn glorietijd dat het ‘bloedend jongenshart’ volkomen onvoorspelbaar en onberekenbaar is. Ook dat werd bewaarheid. Enkele tellen later hing het net nog zo stoere jongetje aan Super Willems lippen toen deze er weer een spannend verhaal aan liet ontglippen.  ‘Slapen in het donker, terwijl de deur naar de zo veilige huiskamer gesloten is’. Nog zo’n angst die veel kinderen delen, maar ook daar wist Super Willem wel een denkbeeldige mouw aan te passen. De wijze levensles die hij hen tenslotte meegaf, luidde: Zelfvertrouwen opbouwen en dat ook uitstralen. Op jouw beurt de pestkop eens stevig laten schrikken, waarna je hem hartstochtelijk uitlacht en voortaan ver boven zijn pesterijen staat’. Dat is een zeer beproefd recept. Dit alles maakte zoveel indruk op Betsy, Michelle van Daalhoff in weer een andere gedaante, dat ze een beetje van die superkrachten ‘leende’, waarna ze zich ontpopte als ‘Super Betty’. Hoewel Super Willem daar aanvankelijk helemaal niet van gediend was, liet hij zijn machohouding snel varen toen hij zich er van bewust werd dat het veel fijner is om voortaan als superduo door het leven te gaan. Als dat geen super goede boodschap is! Na afloop van de voorstelling, die uit twee delen van een half uur is opgebouwd, was er voor de kinderen alle tijd en ruimte voor een ‘meet and greet’ en een selfie niet te vergeten. Wie daarna nog fut had, mocht op vertoon van het toegangsbewijs gratis de tegenovergelegen speeltuin in. Bij Cees van de Ven overheerste na afloop de ‘parkeerellende’ ten spijt ook een gevoel van tevredenheid. ‘De weersomstandigheden waren nagenoeg ideaal. Lekker warm, maar ook niet te warm. En goed gevulde bankjes. Alles bij elkaar circa driehonderd bezoekers en dat is niet slecht voor een woensdagmiddag’.
Super Willem – Koekepeer Theater. Gezien door Jaap Pleij op woensdag 26 juli in het Openluchttheater Vrouwenhof. Op woensdag 2 augustus is hier de voorstelling ‘Rapunzul’ van toneelgroep Mariahout te zien. Aanvang 14.00 uur.