Dinsdag 8 mei 2018

HET EMILE VAN LOONPARK IS GEEN FESTIVALTERREIN

Landelijk wordt al uitgebreid gediscussieerd over de ‘verfestivallisering’ van Nederland. ‘Leuk voor de festivalganger, maar minder geslaagd voor de buurtbewoners en de stadsbewoners die niet festival-minded zijn en gedurende de zonnige weekenden hun favoriete parkje niet meer in kunnen, om vervolgens op een regenachtige maandagochtend (zal je altijd zien) te ontdekken dat hun eens zo bloeiende recreatiegebiedje is omgeploegd en platgewalst en dat broedende vogelparen van schrik hun nest hebben verlaten’, tekende Robert van Gijssel vrijdag 4 mei op in zijn rubriek in De Volkskrant. De Rotterdamse journalist/schrijver Sander de Kramer ging op Radio 1 nog een stapje verder. Hij verklaarde helemaal klaar te zijn met festivals in de (stads)natuur en wees in dat verband op het hiphop- en dancefestival Oranjebitter in het Euromastpark. Volgens hem hadden de uit heel Nederland afkomstige feestvierders een enorme puinhoop achtergelaten die uit wel ‘iets meer bestond dan platgetrapt en uitgebleekt gras’. In meerdere gemeenten worden de laatste jaren stadsparken ingezet als festivallocatie, waarvoor ze in beginsel uiteraard niet bedoeld zijn. En dat terwijl kwetsbare parkjes helemaal niet bestand zijn tegen een festivalorkaan. Sander de Kramer foeterde op de radio ook nog over ‘eekhoorns en konijnen die bij de eerste soundcheck in blinde paniek het oorlogsgebied verlaten’.
In Roosendaal bleef de ‘schade’ lang beperkt tot het jaarlijkse Blommenkindersfestival in het Vrouwenhofpark. In 2017 kwam daar een nieuw evenement bij, het Bevrijdingsfestival Roosendaal te houden op 5 mei, verdeeld over het Tongerloplein en het Emile van Loonpark. De gemeente gaf daar een vergunning voor af zonder enig overleg met de omwonenden, wat niet bepaald in goede aarde viel. Wederom zonder enige vorm van volksraadpleging verleende de gemeente op 10 april van dit jaar opnieuw een vergunning voor het festival, en volgens het team buurtpreventie blijft dit deze keer niet zonder gevolgen.  ‘Er zijn tal van klachten binnengekomen over geluidsoverlast. Bewoners uit de Ludwigstraat, de Vughtstraat, Ludwighove, Domineestraat, Panneboeter en Marktstede hebben zich enorm geërgerd aan de vreselijke bak lawaai waarop de organisatie meende hen te moeten ‘trakteren’. Bovendien stond in de niet ondertekende brief, waarmee de omwonenden over het evenement werden geïnformeerd, aangegeven dat het op beide podia rond 21.30 uur gedaan zou zijn met de levende muziek. Daar hebben ze zich helaas niet aan gehouden. Rond middernacht zaten we nog te schudden in onze huiskamers’, aldus de woordvoerder van team buurtpreventie die wil dat het festival volgend jaar elders wordt gehouden.  ‘Een stadspark met aangrenzende woonstraten is daar geen geschikte locatie voor. Waarom niet gewoon voor De Stok gekozen zoals bij andere festivals. Dat is ver genoeg van de bewoonde wereld’. Buurtpreventie is ook niet te spreken over de troep die na het festival is achtergebleven.
Natuurlijk is het alleen maar toe te juichen dat de bevrijding blijvend wordt herdacht en feestelijk onderstreept, maar het is uiterst twijfelachtig of een door een DJ geproduceerde geluidsterreur daar de juiste manier voor is. Waarom niet gekozen voor een akoestisch poëzie- en folkfestival met troubadours en dichters, die teksten declameren die leiden tot bezinning en die tot nadenken stemmen. Bovendien zou het de gemeente sieren indien ze voortaan niet lukraak vergunningen verstrekt voor dit soort evenementen zonder te peilen hoe de omgeving daarover denkt. Ik pleit al jaren voor de aanwijzing van een vast evenemententerrein op een plek zonder hinder voor de naaste omgeving. De gemeente hoeft daar niet lang naar te zoeken. Het parkeerterrein naast het Herstaco Stadion is daar uitermate geschikt voor. Daar kan probleemloos de gehele Roosendaalse Kermis worden ‘ondergebracht’, met als bijkomend voordeel dat het stadion zelf wellicht ook bij de activiteiten betrokken kan worden.