Vrijdag 30 maart 2018

HOOR DE MICROSOFT-FRAUDEUR GEWOON EEN KEERTJE UIT

‘Telefoon van Microsoft uit India? Hang meteen op’, kopte dagblad Trouw in de krant van 29 maart. Als een helpdeskmedewerker van Microsoft belt met de boodschap dat u een computervirus heeft, hang dan het liefst meteen op. Alleen al afgelopen jaar werden zeker 2000 mensen in Nederland slachtoffer van helpdeskfraude. Zo maakten ze bijna zes miljoen euro buit, gemiddeld 4000 euro per slachtoffer. Een van hen werd zelfs bestolen van bijna een ton’, wist Niels Markus van de redactie binnenland nog verder te melden. In een inmiddels redelijk ver verleden smaakte ik ook het ‘genoegen’  om twee keer zo’n fraudeur aan de lijn te krijgen.
De eerste keer had ik niet de indruk dat de beller Engels met een Indiaas accent sprak, zoals momenteel nogal vaak schijnt voor te komen. Het klonk mij wat verder Aziatisch in de oren. Omdat ik me niet kon voorstellen dat een hoog opgeleide medewerker van het zo verre Microsoft mij als eenvoudige computergebruiker met een dringende waarschuwing voor aangetroffen virussen zou ‘vereren’, legde ik midden in een van zijn ongetwijfeld uit het hoofd geleerde volzinnen in alle rust de hoorn op de haak.  Ben benieuwd of hij zo weer terug belt, dacht ik nog. Maar hij was ongetwijfeld telefonisch al op weg naar zijn volgende slachtoffer.  Een kleine twee weken later wederom ‘Microsoft’ aan de telefoon. ‘There is a little problem with your computer. I am calling you because I want to help you solve this problem’.  Deze keer had de internetgigant een vrouw met empathisch stemgeluid ingeschakeld om de nodige pecunia bij deze ‘argeloze’ Nederlander los te weken.  Met het oog op een mogelijk redactioneel stukje besloot ik het spelletje even mee te spelen. Ik liet haar rustig uitspreken en vroeg haar toen het eventjes stil bleef: What’s your name, love? Why don’t you come over so we could talk face to face over this problem’.    ….I don’t understand, why do you want to know my name ’, klonk het na enkele seconden met Engelstalige hesitatie. ‘Well, I always like to know whom I am talking to’. Toegegeven, mijn Engels is wel eens beter geweest, maar de vraag liet volgens mij toch niets aan duidelijkheid te wensen over. Toen het weer enige tijd stil bleef, besloot ik het initiatief verder naar me toe te trekken. ‘Well, let me help you dear. I’ve got the feeling that your name is Mrs. Crook and that you are calling from CrookCity, en by crooking my computer you’ll hope to be a bigger Crook. Is that a good guess, love?  Een inhoudelijke reactie bleef uit. Deze keer was het de fraudeur die ophing.  Ik ben daarna nooit meer gebeld door ‘Microsoft’. Het redactionele stukje heb ik overigens nu pas uitgebroed.