Donderdag 19 juli 2018

MARIAHOUT BRENGT SPROOKJE MET EEN BOODSCHAP

Kort na de première in het eigen openluchttheater stond Toneelvereniging Mariahout woensdagmiddag met het bekende sprookje ‘De Kleine Zeemeermin’ in het Openluchttheater Vrouwenhof.  Bekend is binnen deze constellatie eigenlijk niet de juiste aanduiding. Dit sprookje van Hans Christian Andersen is speciaal voor de jonge spelersgroep bewerkt en bevat nu ook een zeer actuele boodschap. De zogeheten ‘plastic soep’, die het leven in onze oceanen bedreigt, staat in deze productie centraal. De bewerkers draaien daarbij niet bepaald om de hete brij heen. Voorafgaande aan het repetitieproces was het een hele klus om voldoende afval in te zamelen. De afgelopen weken zijn er heel wat doppen van flessen en schillen van sinaasappels en citroenen bij de toneelvereniging ingeleverd. De kleermakers binnen de groep zaten ook niet bepaald stil. Materiaal dat doorgaans als waardeloos wordt ervaren, is door deze creatieve geesten in kleurrijke kostuums omgetoverd. ‘Recyclen’ was dus zowel achter de schermen als in het eindresultaat het toverwoord. Die boodschap werd door het veertienkoppig gezelschap met verve, en met dans en zang, voor het voetlicht gebracht.
De Koningin van de Zee had het aanvankelijk niet gemakkelijk. Stel, je hebt maar drie huwbare meerminnen voortgebracht en dan raakt de eerste meermin die voor de huwelijkse staat in aanmerking komt hotel-de-botel van zo’n vieze, vervuilende mensenman. Die wilde ze natuurlijk koste wat kost niet als schoonzoon hebben, maar ook bij deze moderne Romeo en Julia was de liefde sterker dan de afkomst. Aan het eind van het stuk kon ze dochterlief slechts een wijze raad meegeven: red de zee vanuit het land. Het bestuur van het Openluchttheater Vrouwenhof constateerde na afloop dat de voorstelling circa 220 belangstellenden had getrokken. Een aantal dat tevreden stemt zo kort na de start van deze nieuwe reeks woensdagmiddagvoorstellingen. Een ander natuurverschijnsel baarde deze middag echter wel de nodige zorgen. Bij aanvang waaide gedurende korte tijd een verfrissende wind door het theater, maar al snel kreeg de koperen ploert de overhand. Slechts de overkapping van de afdeling techniek bood enige bescherming tegen de genadeloze zonnestralen. Dat lijkt in de nabije toekomst het grootste probleem te worden waar het openluchttheater mee te kampen krijgt. Er zijn te weinig (natuurlijke) schaduwplekken. Een gedeeltelijke overkapping boven de achterste rijen is de beste oplossing, maar om meerdere reden kan het bestuur nog niet verder investeren in de infrastructuur.
‘Het is in deze fase niet zeker of we op deze plek blijven zitten, of dat er elders in het Vrouwenhofpark een nieuwe theatervoorziening wordt gerealiseerd. Dit theatertje heeft exact de juiste sfeer voor de voorstellingen die wij willen gaan programmeren, maar het moge duidelijk zijn dat de voorzieningen zo snel mogelijk geoptimaliseerd dienen te worden. We denken daarbij aan een vaste toiletgroep, echte kleedkamers en een bescheiden kantoorruimte voor het bestuur is ook geen overbodige luxe. Binnenkort gaan we met wethouder Toine Theunis van cultuur en financiën rond de tafel zitten om de mogelijkheden te bespreken. We hebben nu een grote gouden vrijwilligersgroep en dat willen we uiteraard zo houden. Plezier en voldoening zijn daarbij onontbeerlijk’, aldus bestuurslid Cees van de Ven.